Spis treści:
- Najważniejsze zasady wysiewu ogórków
- Najciekawsze przesądy o sianiu ogórków
- Przesądy o terminie sadzenia
- Przesądy o smaku ogórków
W każdym przesądzie można znaleźć ziarno prawdy. Czy obecne zalecenia dotyczące siania ogórków pokrywają się z dawnymi wierzeniami? Warto to sprawdzić.
Najważniejsze zasady wysiewu ogórków
Ogórki to rośliny, które bardzo źle znoszą przymrozki i chłodne temperatury. Najlepiej jest je siać w tunelu lub w szklarni. Jeśli nie mamy takiej możliwości, warto zaczekać z ich wysiewaniem do połowy maja. Gleba w tym okresie szybko się nagrzewa, więc powinna stworzyć optymalne warunki do rozwoju nasion. Warto dodatkowo przykrywać ogórki na noc agrowłókniną, jeśli wiemy, że temperatura ma spaść.
Ogórki to rośliny, które szybko się rozrastają. Z tego powodu przy sadzeniu należy zadbać o odpowiednie odległości między dołkami. Powinniśmy stworzyć rzędy w odległości od 70 do 120 cm. W każdym rzędzie siejemy nasiona co ok. 15 cm.
Ogórki warto posadzić obok roślin, które nie będą zakłócać ich wzrostu. Są to m.in. cebula, seler, sałata, kukurydza, groch, słonecznik i fasola.
Sadzimy ogórki, wsadzając do jednego dołka od 2 do 3 nasion. Po czasie wyrywamy kiełki, które są najsłabsze. W ten sposób zapewnimy prawidłowy wzrost najsilniejszej siewce.
Kluczowe w uprawie ogórków jest odpowiednie nawilżenie gleby. Najlepiej jest je podlewać w godzinach wieczornych, prosto do gleby. Wierzchnia część rośliny może źle znosić nie tylko częste moczenie jej pędów, ale także mocne letnie słońce. Dlatego podczas upałów warto osłaniać roślinę i wstrzymać się z podlewaniem, do zachodu słońca.
Przeczytaj również
Najciekawsze przesądy o sianiu ogórków
Ogórki to jedne z najstarszych roślin uprawnych. Zaczęto je sadzić w Indiach, ponad 3 tys. lat temu. Na ziemiach polskich zaczęto je uprawiać już w XVI w. Jednym z najstarszych dzieł, w których możemy znaleźć zasady ich uprawy jest siedemnastowieczne dzieło Szymona Syreńskiego o tytule „Zielnik”. Przez lata siew ogórków obrósł mitami i przesądami.
Przesądy o terminie sadzenia
Ogórki najlepiej jest siać po zimnej Zośce. To 15 maja, czyli dzień, w którym Zofie obchodzą imieniny. Przyjęło się, że jest to ostatni zimny dzień wiosny. Po nim nie będzie już przymrozków, a roślinom, które nie lubią niskich temperatur, nic nie będzie grozić. Co ciekawe, obserwacje potwierdziły prawdziwość tego stwierdzenia dla klimatu środkowej Europy. Analizy temperatur z XX wieku udowodniły, że ostatnie ochłodzenia występują w okresie między 10 a 17 maja.
Innym wskaźnikiem, kiedy najlepiej siać ogórki był Księżyc, a dokładniej to, w jakiej fazie się znajdował. Najlepiej ogórki było siać przed nowiem Księżyca. Miały wtedy najlepiej się rozwijać.
Przesądy o smaku ogórków
Uważano, że lepsze ogórki to te, które są długie, a nie okrągłe. Wierzono, że wystarczy pobrać nasiona do wysiewu z górnej części ogórka, aby uzyskać je w pożądanym kształcie.
Wierzono także, że nie lubią burzy. Po jej przejściu zauważano, że obumierają lub słabną.
Już za dawnych czasów nie lubiono goryczy ogórków i robiono wszystko, aby jej się pozbyć. Jednym ze sposobów było moczenie nasion ogórków przed siewem w mleku lub wodzie z cukrem albo miodem. Jak wiemy dzisiaj, nie poprawiało to smaku ogórków, ale wpływało na wzmocnienie nasion i uzbrojenie ich w większą odporność na grzyby i infekcje.
Dzisiaj wiemy, że gorycz ogórka wynika z warunków, w których rósł. Substancje, które odpowiadają za nieprzyjemny smak to kukurbitacyny. Znajdują się we wszystkich ogórkach. Ich poziom zwiększa się, kiedy podczas uprawy rośliny występują susze, duże wahania temperatur oraz, kiedy w ziemi jest zbyt małe stężenie azotu.
Wierzono także, że ogórki mogą zapewnić zdrowie. Osobom chorym na gorączkę wkładano je do łóżka, aby wyciągnęły z nich chorobę. Jeśli chciano, aby ogórki miały efekt przeczyszczający, nasiona moczyło się w środkach o takich właściwościach przed siewem.
Aby ogórki nie miały nasion, młode pędy zagrzebywano pod ziemią. Kiedy ponad ziemię wyrastał kolejny pęd, go także zakopywano. Robiono tak do skutku. Podobnie postępowano z dyniami. Dzięki temu ogórki miały mieć więcej miąższu, a mniej łykowatych nasion.
