Spis treści:
- Ziemia po uprawie pomidorów – skażenie zarazą ziemniaczaną
- Jak zadbać o ziemię po pomidorach?
Ziemia po uprawie pomidorów – skażenie zarazą ziemniaczaną
Zaraza ziemniaczana pojawia się na pomidorach zarówno uprawianych w pod folią, jak i prowadzonych w gruncie. Ta niebezpieczna choroba grzybowa poraża całą nadziemną cześć roślin, skutkując ich obumarciem krzaczków i zniszczeniem plonów. Patogen zagraża nie tylko tegorocznym zbiorom. Skaża on również glebę, w której przetrwa zimę, co zwiększa ryzyko rozwoju choroby w kolejnym sezonie. Pamiętajmy również, że pomidory mają duże wymagania pokarmowe, w związku z czym wyjaławiają podłoże. Z tych właśnie powodów ziemia po uprawie pomidorów, zwłaszcza po zarazie ziemniaczanej, wymaga dodatkowych zabiegów.
Przeczytaj również
Jak zadbać o ziemię po pomidorach?
O ziemię po pomidorach musimy we właściwy sposób zadbać. W pierwszym kroku grządkę z krzaczkami pomidorów zaatakowanymi przez zarazę ziemniaczaną musimy dokładnie oczyścić. W tym celu powinniśmy ściąć chore rośliny przy samej ziemi, pozostawiając korzenie w glebie. Porażone krzaki wraz z owocami wrzućmy na kompost na gorąco lub do bioodpadów. Następnie usuńmy wszystkie chwasty i zabierzmy się za użyźnienie ziemi po pomidorach, co odpowiednio przygotuje glebę na kolejny sezon.
Na ziemi po uprawie pomidorów wysiejmyzielony nawóz, który wzbogaci podłoże w składniki odżywcze i odpowiednio spulchni glebę. Jako poplon możemy wykorzystać łubin wąskolistny – gatunek w naturalny sposób wiążący azot z powietrza. Roślina wykiełkuje i zapuści korzenie, rozluźniając glebę w jej głębokich warstwach. W połowie lub pod koniec października łubin musimy ściąć tuż nad podłożem. Po skróceniu roślin możemy zostawić je na grządce na całą zimę, stosując metodę „no dig” lub przekopać podłoże wraz z masą zieloną, która do wiosny się rozłoży. Na warstwę ściętego łubinu wykładamy przekompostowany obornik oraz kompost. Zabieg ten dodatkowo wzbogaci glebę w zdrową, żywą materię organiczną, w której znajdują się pożądane mikroorganizmy.
Źródło: deccoria.pl
