Spis treści:
- Dlaczego owoce jeżyn są małe i kwaśne?
- Czym dokarmiać jeżyny, żeby miały duże i słodkie owoce?
- Podlewanie jeżyn latem
Dlaczego owoce jeżyn są małe i kwaśne?
W pierwszej części sezonu krzewy jeżyn często wyglądają zdrowo i nie wzbudzają niepokoju. Wypuszczają silne pędy, szybko się rozrastają i tworzą gęstą zieloną ścianę. Problem staje się widoczny dopiero latem, gdy rozpoczyna się dojrzewanie owoców. W lipcu, a szczególnie w sierpniu i wrześniu, okazuje się, że jeżyny są niewielkie, suche i wyraźnie kwaśne. Jedną z najczęstszych przyczyn jest zaburzenie równowagi między wzrostem części zielonych a odżywianiem owoców. Roślina może otrzymać wystarczającą ilość azotu potrzebnego do rozwoju pędów i liści, ale jednocześnie cierpieć na niedobór składników odpowiedzialnych za jakość plonu.
Od początku lata coraz większe znaczenie ma potas, którego zapotrzebowanie wyraźnie wzrasta w okresie kwitnienia i zawiązywania owoców. To właśnie ten składnik uczestniczy w transporcie cukrów oraz reguluje gospodarkę wodną rośliny, wpływając na wielkość, jędrność i smak dojrzewających jeżyn. Problemem często okazuje się też podawanie zbyt dużych dawek azotu przez cały sezon. Wówczas krzewy intensywnie rozbudowują liście i pędy, ale pochłania to znaczną część energii, która powinna zostać wykorzystana do budowy plonu.
Warto też pamiętać, że słabe wyniki uprawy nie muszą zależeć wyłącznie od nawożenia. Często składniki pokarmowe są już obecne w glebie, lecz roślina nie może ich skutecznie pobrać z powodu niedoboru wody. Jeżyny są szczególnie wrażliwe na przesuszenie podczas kwitnienia i wzrostu owoców, dlatego nawet kilkudniowa susza odbija się na jakości plonu. Znaczenie ma również odczyn podłoża, który najlepiej utrzymywać w granicach pH około 6. Zbyt kwaśna lub zbyt zasadowa gleba ogranicza dostępność części składników pokarmowych, zwłaszcza potasu, magnezu, wapnia oraz niektórych mikroelementów, takich jak żelazo i mangan.
Zobacz również:
Czym dokarmiać jeżyny, żeby miały duże i słodkie owoce?
Początek lata to moment, w którym jeżyny potrzebują nieco innego nawożenia niż wiosną. Gdy krzew kończy intensywny rozwój pędów i zaczyna koncentrować się na budowaniu plonu, rośnie znaczenie potasu odpowiadającego za wielkość, jędrność i smak owoców. Dlatego w czerwcu najlepiej sprawdzają się nawozy przeznaczone do krzewów owocowych lub roślin jagodowych z przewagą tego pierwiastka. W amatorskiej uprawie zwykle stosuje się około 30-50 g nawozu wieloskładnikowego na 1 mkw. uprawy albo 40-70 g na dobrze rozwinięty krzew. Preparat warto rozsypać w obrębie korony rośliny, a nie tuż przy pędach, ponieważ właśnie tam znajduje się większość aktywnych korzeni.
Najlepsze efekty przynosi podzielenie nawożenia na dwa etapy. Pierwsza dawka trafia pod krzewy w marcu lub kwietniu, gdy jeżyny rozpoczynają wzrost po zimie, natomiast druga pod koniec czerwca, kiedy rozwijają owoce. Wielu doświadczonych ogrodników stosuje wiosną około jednej czwartej sezonowej dawki nawozu, a pozostałą część pozostawia na początek lata. Takie rozwiązanie ogranicza ryzyko nadmiernego wzrostu pędów i pomaga skierować więcej składników do dojrzewających owoców. Jeżeli krzew jest wyjątkowo bujny, ma bardzo ciemne liście i tworzy długie przyrosty, dodatkowe dostarczanie azotu zwykle nie jest już potrzebne.
Oprócz nawozów mineralnych w trakcie sezonu warto sięgnąć po materię organiczną, która poprawia strukturę gleby i zwiększa jej zdolność do zatrzymywania wilgoci. Pod jeżynami dobrze sprawdza się kompost rozłożony warstwą około 2-3 cm, a także granulowany obornik stosowany zgodnie z zaleceniami producenta, zwykle w ilości około 100-150 g na 1 mkw. uprawy. Osoby stosujące ekologiczne rozwiązania w czerwcu chętnie sięgają po popiół drzewny, który dostarcza potasu, ale jednocześnie podnosi odczyn gleby. Z tego powodu powinien być stosowany sporadycznie i w niewielkich ilościach.
Podlewanie jeżyn latem
W okresie kwitnienia i dojrzewania owoców jeżyny stają się znacznie bardziej wrażliwe na niedobory wody niż wiosną. Nawet najlepiej dobrany nawóz nie przyniesie oczekiwanych efektów, jeśli podłoże pozostanie suche, ponieważ korzenie mają wtedy ograniczoną możliwość pobierania składników pokarmowych. Owocujące krzewy potrzebują zwykle około 25-40 litrów wody na metr kwadratowy tygodniowo, uwzględniając zarówno opady, jak i podlewanie. Zdecydowanie lepiej sprawdza się jedno lub dwa obfite nawodnienia w tygodniu niż codzienne, powierzchowne zraszanie ziemi.
Krzewy najlepiej podlewać rano albo późnym popołudniem, co zmniejsza ryzyko szybkiego parowania. Może to być deszczówka, woda odstana lub zwykła woda wodociągowa. Ważne, aby wilgoć docierała na głębokość co najmniej kilkunastu centymetrów, ponieważ właśnie tam znajduje się większość aktywnych korzeni. Nawadnianie liści i owoców nie przynosi żadnych korzyści, a w gęstych nasadzeniach może sprzyjać rozwojowi chorób grzybowych. Dobrym sposobem kontroli jest ręczne sprawdzenie wilgotności gleby pod ściółką. Ziemia powinna być lekko wilgotna i sypka, ale nie mokra i zbita.
Szczególnej uwagi wymagają jeżyny rosnące przy murach, ogrodzeniach oraz na stanowiskach częściowo osłoniętych od naturalnych opadów. W takich miejscach gleba często wysycha znacznie szybciej, nawet jeśli pogoda wydaje się sprzyjająca. Przed każdym nawożeniem warto upewnić się, że podłoże jest odpowiednio wilgotne, ponieważ rozsypywanie nawozu na przesuszoną ziemię osłabia jego działanie i zwiększa ryzyko kumulacji zbyt dużej dawki w jednym miejscu. Pomocna jest również ściółka z kompostu, kory lub słomy, która ogranicza parowanie i pomaga utrzymać stabilne warunki wokół systemu korzeniowego.
Źródło: deccoria.pl
