Spis treści:
- Jak wygląda dzwonek dalmatyński?
- Wymagania i uprawa dzwonka dalmatyńskiego
- Gdzie sadzić dzwonek dalmatyński w ogrodzie?
Jak wygląda dzwonek dalmatyński?
Dzwonek dalmatyński (Campanula portenschlagiana) to mało wymagająca roślina ozdobna, która pochodzi z Dalmacji, gdzie naturalnie występuje na skalistych i suchych podłożach. Obecnie jest chętnie uprawiany w wielu regionach Europy. To niska bylina, która wytwarza mnóstwo pędów o długości do 10 cm, które porastają żywozielone liście o ząbkowanych krawędziach. Stanowią one tło dla niebieskofioletowych, gwieździstych kwiatów, które licznie obsypują roślinę i utrzymują się od czerwca do lipca, a następnie ponownie zakwitają we wrześniu.
Kwiaty dzwonka dalmatyńskiego zbierają się w niewielkie grona, tworząc urzekające kobierce, które przy dobrym świetle mogą wyglądać niczym nocne niebo.
Zobacz również:
Wymagania i uprawa dzwonka dalmatyńskiego
Dzwonek dalmatyński to roślina, która nie potrzebuje wiele, aby obsypać się urzekającymi kwiatami. Sporo wybaczy, więc nada się również dla początkujących ogrodników. Jeśli jednak chcemy, aby niebieskofioletowe płatki przysłoniły liście, warto zadbać o kilka kwestii. Oto najważniejsze zasady uprawy oraz wymagania tej rośliny.
- Sadzenie
Przesadzanie dzwonka dalmatyńskiego (zwłaszcza tuż po zakupie) jest zalecane. Sklepowe doniczki nie utrzymają rośliny w dobrej kondycji na dłuższą metę. Aby dzwonek stworzył gęsty dywan kwiatów, potrzebuje przestrzeni. Dzwonki możesz bez przeszkód sadzić i przesadzać przez cały sezon - od wiosny do jesieni. Przy przesadzaniu warto od razu wymieszać podłoże z nawozem o spowolnionym działaniu (np. w granulkach), co zapewni roślinie stabilny dopływ składników na start. Każda roślina potrzebuje dla siebie minimum 2-3 litrów podłoża, aby prawidłowo rozwinąć system korzeniowy. Planuj maksymalnie 4-5 roślin na metr długości skrzynki. Dzwonki rosną w ekspresowym tempie i posadzone zbyt gęsto szybko zaczną ze sobą walczyć o wodę, światło i składniki odżywcze.
- Podłoże
Dzwonek dalmatyński nie jest wybredny pod względem gleby, najlepiej rośnie na ziemi żyznej, próchniczej i przepuszczalnej. Przy czym poradzi sobie na słabych i kamienistych glebach, to na podłożu bogatym w składniki odżywcze odwdzięczy się o wiele gęstszym dywanem kwiatów.
Jedynym podłożem, którego dzwonek nie zaakceptuje, jest ziemia mokra, ciężka i gliniasta. Brak dopływu powietrza do korzeni i stojąca woda natychmiast prowadzą do ich gnicia i obumarcia rośliny. W przypadku doniczek najlepiej postawić na uniwersalną, lekką ziemię do kwiatów balkonowych. Przy czym na dno należy wsypać warstwę drenażu (np. keramzytu).
- Podlewanie
Dzwonek dalmatyński zdecydowanie gorzej znosi nadmiar wody niż chwilową suszę. Długotrwała wilgoć to najkrótsza droga do gnicia korzeni, dlatego liczy się umiar. Młode rośliny tuż po posadzeniu potrzebują minimalnego nawadniania. Starsze, dobrze ukorzenione okazy podlewaj regularnie dopiero wtedy, gdy wierzchnia warstwa gleby przeschnie. W czasie letnich upałów (szczególnie przy uprawie w doniczkach) konieczne może być nawet codzienne nawadnianie.
Najlepsza do podlewania będzie deszczówka (ułatwia wchłanianie żelaza). Aby zatrzymać wilgoć w glebie na dłużej i ograniczyć jej parowanie, warto zastosować ściółkowanie np. korą.
- Nawożenie
Dzwonek dalmatyński radzi sobie w ubogiej glebie, ale kwitnie wtedy znacznie mniej obficie. Kluczem do spektakularnego i długiego kwitnienia (od maja aż do października) jest odpowiednie dokarmianie. Roślina ta potrzebuje składników odżywczych, zwłaszcza we wrześniu, kiedy trzeb pobudzić ją do ponownego rozkwitu jesienią.
W przypadku uprawy w pojemnikach, po 4-6 tygodniach warto nawozić ją raz na tydzień nawozem do roślin kwitnących lub balkonowych. Ważnym pierwiastkiem jest żelazo. Jego niedobór natychmiast objawia się jaśnieniem i żółknięciem liści. W ogrodzie dzwonki świetnie reagują na kompost rozsypywany wiosną i jesienią. Jeśli sięgasz po nawozy mineralne, wybieraj te bogate w fosfor i potas - to one odpowiadają za gęstwinę pąków kwiatowych.
- Ochrona przed szkodnikami
Dzwonek dalmatyński rzadko pada ofiarą szkodników i chorób, jednak czasami w niesprzyjających warunkach, takich jak zbyt duży cień lub nadmierna wilgoć, mogą pojawić się m.in. rdza, szara pleśń oraz mączniak rzekomy. Chcąc tego uniknąć warto nie przelewać rośliny oraz zapewnić jest stanowisko słoneczne lub w półcieniu.
Posadzony w ogrodzie dzwonek dalmatyński może być atrakcyjny dla szkodników, szczególnie ślimaków. Potrafią w krótkim czasie ogryźć roślinę tak, że zostaną z niej same łodygi. Warto regularnie przeglądać roślinę i tworzyć bariery, które uniemożliwią ślimakom przejście. Poza tym roślinę mogą zaatakować mszyce. Pojawiają się zwłaszcza na słabszych okazach oraz na stanowiskach zacienionych. Jeśli zauważysz je wcześnie, często wystarczy po prostu dokładnie spłukać roślinę silnym strumieniem wody. W innym przypadku warto zastosować dedykowane ku temu preparaty. Może pojawić się także mączlik. To małe owady, które uwielbiają ciepłe, osłonięte od wiatru zakątki. Żerują na spodniej stronie liści, wysysając z nich soki.
Większości chorób grzybowych i ataków mszyc unikniesz, sadząc dzwonka na słonecznym oraz przewiewnym miejscu.
- Przycinanie
Dzwonek dalmatyński to roślina, która z natury ma zwarty pokrój, dlatego nie wymaga skomplikowanego formowania. Standardowo dzwonek sam oczyszcza się z martwych kwiatów. Jeśli jednak pędy staną się zbyt długie lub roślina nadmiernie się rozrośnie, możesz je skrócić, aby przywrócić kępom gęsty kształt.
Zobacz również:
Ponadto, gdy pierwsza fala kwiatów zacznie przekwitać (zazwyczaj w lipcu), przytnij pędy nisko nad ziemią. To pobudzi roślinę do wypuszczenia świeżych przyrostów i ponownego zakwitnięcia we wrześniu. Ponadto usuwanie przekwitłych kwiatostanów zapobiega samosiewom, co pozwala roślinie skupić całą energię na wzmacnianiu korzeni, a nie na produkcji nasion.
Późną jesienią, przed nadejściem mrozów, warto ściąć całą roślinę tuż nad ziemią. Usunięcie starych liści pozwoli na pozbycie się potencjalnych kryjówek dla szkodników oraz zarodników grzybów, które mogłyby przetrwać zimę.
- Rozmnażanie
Dzwonek dalmatyński to roślina łatwa w rozmnażaniu. Dzięki naturalnej skłonności do samosiewu, w krótkim czasie możesz samodzielnie powiększyć swoją kolekcję. Najszybszą metodą jest podziała na kępy. Zabieg wykonuj wczesną wiosną (zanim ruszy wegetacja) lub jesienią (po zakończeniu kwitnienia). Wystarczy wykopać dojrzałą kępę i podzielić ją na kilka mniejszych części. Upewnij się, że każda nowa sadzonka posiada zdrowy system korzeniowy i kawałek pędu. Takie sadzonki najlepiej umieścić najpierw w doniczkach, a gdy się dobrze ukorzenią - przenieść na miejsce stałe.
Inną opcją jest wysiew nasion. Kiełkują one bardzo sprawnie (zwykle w ciągu 2-3 tygodni). Najlepiej wysiewać je od lutego do czerwca do skrzynek pod osłonami. Dzwonek w ogrodzie potrafi rozsiewać się sam, co pozwala na naturalne zadarnianie wolnych przestrzeni między kamieniami czy na murkach.
Gdzie sadzić dzwonek dalmatyński w ogrodzie?
Dzwonek dalmatyński uwielbia słonce, idealne będą dla niego balkony południowe, wschodnie oraz zachodnie. Niemniej to w półcieniu jego kwiaty zyskują najbardziej intensywne, nasycone barwy. Można go z powodzeniem wysadzać do donic i gruntu. Ze względu na swój pokrój jest niezastąpiony na skalniakach, alpinariach, murkach oporowych oraz jako roślina okrywowa na skarpach.
Na rabatach tworzy dobre duety m.in. z goździkami pierzastymi czy też przetacznikiem kłosowym. Jest rośliną szybkorosnącą, więc czasami może dominować nad innymi.
Poza tym świetnie radzi sobie w polskim klimacie, wytrzymując spadki temperatury nawet do -23 st.C. Dzwonek dalmatyński nie boi się wiatru ani deszczu. Podczas ulewy roślina składa liście, chroniąc się przed uszkodzeniami, by po burzy znów rozwinąć płatki do słońca. To idealny wybór dla zapracowanych - roślina sama się rozkrzewia i nie wymaga pracochłonnego usuwania przekwitłych kwiatów, a tworzy piękny niebieskofioletowy dywan.
Źródła: deccoria.pl
