Spis treści:
- Jak wygląda gaura Lindheimera i skąd pochodzi?
- Najpiękniejsze odmiany gaury
- Wymagania i uprawa gaury
- Jak przygotować gaurę do zimy?
Jak wygląda gaura Lindheimera i skąd pochodzi?
Gaura Lindheimera (Gaura lindheimeri) to roślina wieloletnia należąca do rodziny wiesiołkowatych. Naturalnie występuje w Ameryce Północnej, głównie na terenie Teksasu i Luizjany, ale w Europie jest chętnie uprawiana w przydomowych ogrodach. Charakteryzuje się krzaczastym pokrojem i zazwyczaj dorasta do 60-120 cm wysokości. Wykształca cienkie, wzniesione ku górze pędy, pokryte niedużymi zielonymi liśćmi o ząbkowanych brzegach.
Najbardziej dekoracyjnym elementem gaury są jednak jej kwiaty. Często porównuje się je do skrzydeł motyla. Pojawiają się od lipca do września. Kwiatostany składają się z niewielkich, gwiaździstych kwiatów z długimi pręcikami, a barwy płatków stopniowo przechodzą od różu do bieli.
Zobacz również:
To gatunek, który może rosnąć w jednym miejscu przez kilka lat i każdej wiosny wznawia swój rozwój. W polskich ogrodach pełni przede wszystkim funkcję dekoracyjną. Wybierając dla niej miejsce, należy pamiętać, że gaura szybko się rozrasta, a jej długie pędy mogą się przewieszać, dlatego warto posadzić ją na murku lub innym podwyższeniu. Dobrze komponuje się z innymi roślinami, można ją również uprawiać w pojemnikach. Nadaje się na kwiat cięty i bywa wykorzystywana do tworzenia bukietów.
Najpiękniejsze odmiany gaury
Wybierając gaurę Lindheimera na rabatę, warto zwrócić uwagę na konkretne odmiany, których jest naprawdę sporo. Różnią się głównie wyglądem kwiatów oraz rozmiarami. Oto kilka popularnych i pięknie kwitnących odmian:
- 'Siskiyou Pink' - osiąga od 60 do 80 cm wysokości. Kwitnie na różowo od wczesnego lata aż do pierwszych jesiennych przymrozków. Jest łatwa w uprawie, ponieważ wymaga jedynie umiarkowanego podlewania oraz usuwania przekwitniętych kwiatów.
- 'Whirling Butterflies' - kwitnie bardzo obficie na biało i dorasta maksymalnie do 90 cm wysokości. Wykazuje dużą odporność na suszę i potrzebuje jedynie umiarkowanego podlewania. Świetnie nadaje się do ogrodów naturalistycznych.
- 'Passionate Blush' - odmiana o jasnoróżowych płatkach z delikatnymi czerwonymi akcentami. Jej cienkie pędy poruszają się na wietrze, tworząc w ogrodzie romantyczny i subtelny efekt.
- 'Butterfly Rose' - wyróżnia się dość egzotycznym wyglądem. Kwitnie wyjątkowo długo, bo od późnej wiosny aż do pierwszych przymrozków. Jej różowe kwiaty szczególnie przypominają kolorowe motyle.
- 'Emmeline White' - śnieżnobiała odmiana o przewiewnym i luźnym pokroju, dorastająca do około 60-70 cm wysokości. To idealny wybór dla osób marzących o eleganckich i oryginalnych kwiatach przez całe lato. Doskonale sprawdza się również w pojemnikach ustawionych na tarasie lub balkonie.
- 'Rosy Jane' - jej kwiaty są białe, ale brzegi płatków wybarwiają się na różowo. Osiąga około 80 cm wysokości, a okres kwitnienia trwa od czerwca do października.
- 'Elurra' - niższa odmiana dorastająca do około 50 cm wysokości. Jej pędy przybierają lekko bordowy odcień, natomiast kwiaty są śnieżnobiałe. Pąki z kolei mają delikatnie różową barwę.
Wymagania i uprawa gaury
Dużą zaletą gaury są jej niewielkie wymagania - najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, gdzie kwitnie obficiej i dłużej. Najlepiej posadzić ją w glebie umiarkowanie żyznej, przepuszczalnej i dobrze zdrenowanej, ponieważ nie toleruje zastojów wody. Zdecydowanie lepiej radzi sobie z okresowymi suszami. Wiąże się to z jej naturalnym środowiskiem występowania oraz dość głębokim systemem korzeniowym.
Podczas kwitnienia i w czasie dłuższych okresów bez deszczu wymaga jednak umiarkowanego podlewania. Gaura nie potrzebuje intensywnego nawożenia - wystarczy zasilić ją nawozem wieloskładnikowym raz w sezonie, najlepiej wiosną. Zbyt częste dokarmianie może prowadzić do słabszego kwitnienia.
Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest usuwanie przekwitniętych kwiatostanów. Pobudza to roślinę do ponownego wytwarzania kwiatów. Po pierwszym intensywnym kwitnieniu zaleca się przycięcie pędów o jedną trzecią długości. Starsze okazy po kilku latach mogą wymagać cięcia odmładzającego.
Zobacz również:
Jak przygotować gaurę do zimy?
Gaura Lindheimera wykazuje częściową mrozoodporność, a odmiany o białych kwiatach są zwykle uznawane za bardziej odporne na niskie temperatury. Ze względu na swój wieloletni charakter jest w stanie przetrwać polskie zimy. Starsze rośliny znoszą mrozy sięgające nawet -18°C. Niestety młodsze okazy wymagają dodatkowego zabezpieczenia.
Można do tego wykorzystać warstwę ściółki ze słomy, kory lub agrowłókninę. Warto również zadbać o odpowiedni drenaż, aby zimą woda nie gromadziła się przy korzeniach. Jest to szczególnie ważne w przypadku ciężkich i gliniastych gleb. Nadmiar wilgoci jesienią i zimą często prowadzi do gnicia korzeni.
Jeżeli uprawiasz gaurę w pojemniku, przed nadejściem zimy ustaw go przy ścianie budynku i owiń materiałem izolacyjnym. Możesz również przenieść donicę do jasnego, chłodnego, ale nieprzemarzającego pomieszczenia. Ważne jest także zakończenie nawożenia jesienią i zaprzestanie dostarczania azotu. W tym czasie roślina powinna przejść w stan spoczynku i samodzielnie przygotować się do nadejścia niskich temperatur.
Źródło: deccoria.pl
