Spis treści:
- Lawa wulkaniczna jako ściółka w ogrodzie - właściwości i zalety
- Jak układać ściółkę z lawy wulkanicznej na rabatach?
- Do jakich roślin najlepiej użyć lawy, a gdzie lepiej z niej zrezygnować?
Lawa wulkaniczna jako ściółka w ogrodzie - właściwości i zalety
Ogrodnicza lawa to w rzeczywistości rozdrobniona skała wulkaniczna, powstała wskutek krzepnięcia i krystalizacji gorącej lawy po erupcji wulkanu. Szybkie stygnięcie sprawia, że materiał ten jest pełen drobnych otworów i szczelin po uwalniających się pęcherzykach gazu - dzięki temu charakteryzuje się niezwykle wysoką porowatością. Skała wulkaniczna może być czarna, grafitowa, brunatna albo czerwonawa - jej barwa zależy od składu i nie płowieje pod wpływem promieniowania słonecznego.
Z uwagi na strukturę powierzchni oraz stonowaną kolorystykę, materiał ten jest coraz częściej wykorzystywany do ściółkowania rabat, a także jako składnik podłoży i materiał drenażowy. Liczne pory lawy wulkanicznej działają na powierzchni gleby jak mały magazyn wilgoci - przechwytują nadmiar wody, a następnie stopniowo oddają ją do podłoża. Podobnie jak inne ściółki pomaga ograniczyć parowanie wody i tym samym utrzymać stabilną wilgotność podłoża.
Równocześnie materiał ten pozostaje przepuszczalny dla powietrza. Warstwa lawy osłania ziemię przed bezpośrednim słońcem, wiatrem i uderzeniami deszczu, a także łagodzi krótkotrwałe wahania temperatury przy powierzchni gruntu. W przeciwieństwie do kory, liści czy zrębek skała wulkaniczna nie rozkłada się na rabacie, dzięki czemu nie trzeba corocznie dosypywać nowej partii ściółki. Dodatkowo jej struktura utrudnia rozwój chwastów, a chropowata powierzchnia staje się fizyczną barierą dla ślimaków.
Praktyczna wskazówka: Lawa o ciemnym kolorze może się nagrzewać na południowym stanowisku - warto to uwzględnić podczas ściółkowania wybranych roślin.
Lawa wulkaniczna łączy funkcjonalność ze schludnym wyglądem - jej kolory dobrze podkreślają zieleń roślin, a tekstura pasuje wielu typów ogrodów. Materiał jest lekki, ale nie daje się przenosić przez wiatr. Co istotne, skała ta nie zmienia pH gleby - dzięki czemu może być wykorzystywana zarówno u gatunków kwasolubnych, jak i lubiących podłoża obojętne lub zasadowe.
Jak układać ściółkę z lawy wulkanicznej na rabatach?
Najważniejsze jest przygotowanie rabaty - należy usunąć chwasty razem z korzeniami i rozłogami, zbierać pozostałe resztki roślinne, a następnie wyrównać powierzchnię ziemi i równomiernie podlać. Jeżeli dopiero zakładamy rabatę, warto najpierw posadzić planowane rośliny - późniejsze sadzenie w warstwie kamienia jest mało wygodne.
Jeżeli w ogrodzie jest duży problem z chwastami, na przygotowaną powierzchnię można wyłożyć przepuszczalną agrowłókninę lub geowłókninę, mocując ją szpilkami i nacinając przy roślinach. Nie jest to konieczne na każdej rabacie - warto pamiętać, że bez niej w przyszłości łatwiej jest dosadzać byliny oraz wzbogacać glebę kompostem.
Lawę należy rozsypać równomiernie na całej powierzchni, najlepiej warstwą o grubości 5-7 cm. Do rozprowadzania komponentu można użyć dużych grabi o długich zębach, aby nadmiernie nie ubijać kamienia. W przydomowym ogrodzie dobrze sprawdza się średnia frakcja, np. o średnicy 8-12 mm - wygląda naturalnie i nie przesuwa się tak łatwo, jak bardzo drobny materiał. Mniejsze frakcje lepiej sprawdzą się jako dodatek do podłoża. Obrzeże rabaty z metalu, kamienia lub tworzywa pomoże zatrzymać lawę, aby nie rozsypywała się na trawnik czy ścieżkę.
Przy ściółkowaniu lawą warto trzymać się ogólnych zasad, czyli nie przysypywać podstaw pędów, szyjek korzeniowych ani pni. Po rozłożeniu ściółki można delikatnie spłukać pył wodą przy pomocy węża z końcówką rozpraszającą strumień - kamień odzyska kolor, a warstwa spokojnie osiądzie. W kolejnych sezonach wystarczy usuwać z powierzchni lawy liście, igły i inne resztki roślinne oraz pojawiające się chwasty.
Do jakich roślin najlepiej użyć lawy, a gdzie lepiej z niej zrezygnować?
Lawa wulkaniczna jest materiałem dość uniwersalnym, ale wyjątkowo dobrze sprawdza się na przepuszczalnych rabatach z roślinami lubiącymi ciepło i okresową suszę. Szczególnie warto użyć jej przy lawendzie, szałwii, tymianku, rozmarynie, rozchodnikach, rojnikach, trawach ozdobnych oraz innych bylinach śródziemnomorskich i skalnych. Porowaty materiał przepuszcza wodę, ogranicza chwasty i magazynuje ciepło, co odpowiada roślinom naturalnie rosnącym na suchszych, kamienistych stanowiskach.
Z lawy można jednak zrezygnować w przypadku roślin wybitnie kwasolubnych, których ściółka powinna dodatkowo zakwaszać podłoże, np. rododendronów, hortensji czy wrzosów. Nadmierne rozluźnienie i przewiewność podłoża może także nie sprawdzić się w przypadku roślin bagiennych i wybitnie wilgociolubnych, które preferują cięższe i podmokłe gleby, np. niektórych paproci.
Źródło: deccoria.pl
