Spis treści:
- Na czym polega technika bouquet planting i jakie daje efekty w ogrodzie?
- Jakie gatunki kwiatów i bylin najlepiej łączyć przy sadzeniu bukietowym?
- Jak przygotować glebę i posadzić rośliny w kępach?
Bouquet planting polega na sadzeniu cebul i bylin w zwartych grupach, dzięki czemu rabata wygląda jak naturalny, wielowarstwowy bukiet. Najlepiej łączyć gatunki o podobnych wymaganiach, ale różnej wysokości i terminie kwitnienia, np. krokusy, szafirki, narcyzy, tulipany i czosnki ozdobne. Jesień to dobry moment na zakładanie takich kompozycji, a pierwsze efekty pojawiają się już następnej wiosny.
Na czym polega technika bouquet planting i jakie daje efekty w ogrodzie?
Bouquet planting to sposób sadzenia roślin cebulowych w zwartych, niewielkich grupach zamiast pojedynczo lub w równych rzędach. W jednym szerszym dołku umieszcza się kilka cebul, najczęściej tego samego gatunku lub odmiany, zachowując między nimi niewielkie odstępy. Dzięki temu kwiaty wyrastają blisko siebie i po zakwitnięciu tworzą wyraźną kępę, przypominającą bukiet ustawiony bezpośrednio na rabacie.
Największą różnicę widać w sposobie, w jaki ogród prezentuje się wiosną. Zamiast pojedynczych tulipanów czy narcyzów rozproszonych na dużej powierzchni powstają mocne plamy koloru, które można powtarzać w kilku miejscach i zestawiać pod względem wysokości oraz terminu kwitnienia. Jedna grupa może składać się np. z tulipanów, druga z narcyzów, a pomiędzy nimi można posadzić niższe krokusy lub szafirki, dzięki czemu rabata nie wygląda płasko i zachowuje dekoracyjny wygląd przez dłuższy czas.
Zobacz również:
Wrzesień i październik to świetny moment na przygotowanie takiej kompozycji, ponieważ wtedy sadzi się większość cebul kwitnących wiosną. We wrześniu do gruntu mogą trafić m.in. narcyzy, krokusy i hiacynty, a w październiku także tulipany oraz wiele czosnków ozdobnych. Pierwsze efekty pojawią się po kilku miesiącach: najwcześniejsze krokusy mogą zakwitnąć już pod koniec zimy, później dołączą narcyzy i tulipany, a czosnki ozdobne przedłużą kwitnienie rabaty aż do późnej wiosny.
Jakie gatunki kwiatów i bylin najlepiej łączyć przy sadzeniu bukietowym?
Najlepszy efekt daje łączenie roślin, które mają podobne wymagania co do światła, wilgotności i rodzaju gleby, ale różnią się wysokością oraz terminem kwitnienia. Dzięki temu jedna kępa nie zakwita jednocześnie i nie znika po kilkunastu dniach, lecz prezentuje się efektownie przez większą część wiosny.
Najlepsze kwiaty i byliny do sadzenia bukietowego:
- Krokusy - jedne z najwcześniej kwitnących roślin cebulowych; dobrze sprawdzają się na obrzeżach kępy i wypełniają przestrzeń przed pojawieniem się wyższych gatunków.
- Szafirki - niskie, zwarte i łatwe do sadzenia w większych grupach; tworzą intensywne plamy koloru i dobrze komponują się z tulipanami oraz narcyzami.
- Narcyzy - nadają kompozycji wyraźniejszą wysokość i zwykle dobrze powtarzają kwitnienie w kolejnych sezonach, jeśli stanowisko im odpowiada.
- Tulipany - dają największy wybór kolorów, kształtów i wysokości; zestawienie odmian wczesnych, średnich i późnych pozwala wyraźnie wydłużyć okres kwitnienia.
- Hiacynty - mają zwarte, gęste kwiatostany i mocny kolor, dlatego lepiej stosować je w niewielkich grupach jako jeden z akcentów kompozycji.
- Czosnki ozdobne - kwitną później niż większość krokusów i narcyzów, więc mogą przejąć rolę głównego elementu rabaty pod koniec wiosny.
- Pierwiosnki, bratki i niezapominajki - dobrze wypełniają przestrzenie między wyższymi cebulami i sprawiają, że przy ziemi nie pozostają puste miejsca.
- Bodziszki, piwonie i liliowce - przy odpowiednim stanowisku mogą przejąć rabatę po przekwitnięciu cebul; ich rozwijające się liście stopniowo zasłaniają zasychające liście tulipanów i narcyzów.
Nie każda roślina nadaje się do umieszczenia w jednej zwartej kępie. Tulipanów, czosnków ozdobnych czy większości krokusów, które najlepiej rosną w słońcu i przepuszczalnej glebie, nie warto zestawiać z funkiami, tawułkami, języczkami czy paprociami preferującymi półcień, więcej wilgoci i podłoże, które nie przesycha tak szybko. Problemem mogą być także silnie rozrastające się gatunki, takie jak mięta, podagrycznik czy konwalia, ponieważ szybko zajmują wolną przestrzeń i z czasem mogą zdominować mniejsze rośliny cebulowe.
Jak przygotować glebę i posadzić rośliny w kępach?
Przy bouquet planting najważniejsza różnica polega na tym, że zamiast wielu pojedynczych otworów przygotowuje się jeden szerszy dołek pod całą grupę cebul. Gleba powinna być przepuszczalna, bo zastoiska wody zimą zwiększają ryzyko gnicia. Cebule sadzi się zwykle na głębokości odpowiadającej mniej więcej dwu- lub trzykrotnej ich wysokości, więc większe tulipany i narcyzy trafiają głębiej niż krokusy czy szafirki.
Przed zasypaniem dobrze jest rozłożyć wszystkie cebule na dnie dołka i dopiero wtedy ocenić odstępy. W technice bouquet planting mają rosnąć blisko siebie, ale nie powinny stykać się bokami ani tworzyć jednej ciasnej warstwy, bo każda potrzebuje miejsca na korzenie i cebule potomne. Jeśli w jednej kompozycji łączone są gatunki wymagające różnej głębokości sadzenia, lepiej przygotować obok siebie kilka mniejszych skupisk niż umieszczać wszystkie cebule na tym samym poziomie.
Po ustawieniu cebul częścią wzrostową do góry dołek zasypuje się ziemią i lekko wyrównuje powierzchnię, bez mocnego ugniatania. Jeśli jesień jest sucha, miejsce warto po posadzeniu obficie podlać, a później nawadniać tylko wtedy, gdy przez dłuższy czas nie pada i gleba wyraźnie przesycha. Przy regularnych opadach dodatkowe podlewanie zwykle nie jest potrzebne; powierzchnię można też przykryć cienką warstwą kompostu lub ściółki, co pomaga zabezpieczyć sadzonki przed silniejszymi mrozami.
Źródło: deccoria.pl
