Spis treści:
- Dlaczego przełom lata i jesieni sprzyja sadzeniu iglaków i roślin zimozielonych?
- Najlepsze iglaki i rośliny zimozielone do sadzenia jesienią
- Jak sadzić iglaki i rośliny zimozielone - gleba, odstępy, miejsce
- Pielęgnacja krzewów po posadzeniu
Dlaczego przełom lata i jesieni sprzyja sadzeniu iglaków i roślin zimozielonych?
We wrześniu, po wakacyjnych upałach gleba wciąż utrzymuje ciepło, ale temperatura powietrza spada już na tyle, że rośliny nie tracą wody tak intensywnie, jak w środku lata. Dzięki temu ich system korzeniowy może rozwijać się jeszcze długo po tym, jak wzrost pędów nad powierzchnią gruntu wyraźnie zwolni.
Okres ten służy szczególnie iglakom i roślinom zimozielonym, które nie zrzucają igieł na zimę. Przez cały sezon zimowy nadal tracą one wodę przez transpirację, a straty te mogą uzupełniać tylko dzięki dobrze rozwiniętemu systemowi korzeniowemu.
Z tego powodu iglaki i rośliny zimozielone najlepiej posadzić na 4-6 tygodni przed pierwszymi silniejszymi przymrozkami - w większości regionów Polski oznacza to wrzesień i pierwszą połowę października. Te wysadzone później nie zdążą przyjąć się i rozwinąć korzeni na tyle, by przetrwać zimę bez strat.
Najlepsze iglaki i rośliny zimozielone do sadzenia jesienią
Wybór najlepszych iglaków i roślin zimozielonych do sadzenia jesienią zależy od funkcji, jaką mają pełnić w ogrodzie - żywopłotu, akcentu czy okrywy gruntu.
Do jesiennego sadzenia nadaje się kilka sprawdzonych gatunków.
- Tuje (np. odmiana 'Smaragd') - tworzą gęsty żywopłot i zachowują intensywnie zielony kolor przez całą zimę.
- Jałowce (np. kolumnowa odmiana 'Hibernica') - dobrze wyglądają zarówno w żywopłocie, jak i jako pojedynczy akcent w rabacie.
- Cyprysiki (np. odmiana 'Ellwoodii') - mają miękkie, puszyste pędy i nadają się na akcent w kompozycji.
- Cisy - dobrze znoszą cień i rosną wolno, dzięki czemu rzadziej wymagają formowania.
- Świerk serbski - ma wąski, strzelisty pokrój i nie zajmuje dużo miejsca w ogrodzie.
- Sosna górska - to niski, wolno rosnący krzew do niewielkich ogrodów skalnych i rabat, który zachowuje zwarty pokrój bez częstego przycinania.
- Ostrokrzew - ma błyszczące, ciemnozielone liście, a odmiany żeńskie posadzone obok odmiany męskiej wydają czerwone owoce ozdabiające ogród zimą.
Rośliny sprzedawane z odkrytymi korzeniami lub w balotach wymagają ostrożniejszego traktowania - posadź je wyłącznie w okresie spoczynku, czyli wiosną lub jesienią, nigdy w trakcie intensywnego wzrostu.
Jak sadzić iglaki i rośliny zimozielone - gleba, odstępy, miejsce
Jałowce i tuje najlepiej rosną w pełnym słońcu, ale cisy i niektóre cyprysiki tolerują półcień. Wszystkim młodym sadzonkom przyda się za to osłona przed silnym wiatrem, który nasila utratę wody z igieł.
Większość gatunków preferuje podłoże przepuszczalne, lekko kwaśne i zasobne w próchnicę. Ciężką, gliniastą glebę popraw wcześniej dodatkiem piasku lub kompostu, a ubogą, piaszczystą wzbogać torfem lub dobrze przekompostowanym obornikiem, dokładnie mieszając go z wierzchnią warstwą.
Dołek wykop co najmniej kilkanaście, a najlepiej kilkadziesiąt centymetrów szerszy i głębszy niż bryła korzeniowa. Roślinę ustaw tak, aby szyjka korzeniowa znalazła się na poziomie gruntu. Korzenie sadzonek gołokorzeniowych delikatnie rozprostuj na wszystkie strony - nie zginaj ich w dołku - aby miały ułatwiony kontakt z glebą i mogły się swobodnie rozrastać. Zasyp dołek ziemią, delikatnie ubij i od razu obficie podlej. Po kilku godzinach sprawdź dłonią wilgotność gleby wokół rośliny i w razie potrzeby dolej wody, zwłaszcza jeśli dzień był słoneczny i wietrzny.
Odstępy między roślinami zależą od ich docelowej wielkości i funkcji w ogrodzie. Tuje na żywopłot, na przykład odmianę 'Smaragd', posadź co 50-60 cm od siebie. Większe iglaki, które mają z czasem utworzyć zwartą ścianę, wymagają już 3-5 metrów odstępu. Pojedyncze okazy, sadzone jako akcent w rabacie, potrzebują przestrzeni odpowiadającej ich docelowej szerokości korony.
Zobacz również:
Pielęgnacja krzewów po posadzeniu
Krzewy po posadzeniu podlewaj regularnie, do czasu, aż do pierwszych mrozów. To najczęściej pomijany element jesiennej troski o ogród, który jednak decyduje o przetrwaniu zimy - rośliny zimozielone tracą wodę przez igły przez cały rok, a kiedy ziemia zamarznie, nie mogą jej pobrać, żeby uzupełnić straty. Dlatego usychają one najczęściej nie od mrozu, lecz od suszy fizjologicznej.
Gdy zimą przyjdzie odwilż i gleba na chwilę odmarznie, sprawdź jej wilgotność i w razie potrzeby podlej rośliny ponownie - nawet niewielka ilość wody w takim momencie zmniejsza ryzyko przesuszenia igieł.
Warstwa ściółki z kory lub liści, rozłożona wokół rośliny, ogranicza parowanie wody z gleby i chroni korzenie przed wahaniami temperatury.
Na przełomie września i października zasil rośliny nawozem z przewagą potasu i fosforu. Te składniki wzmacniają tkanki i zwiększają odporność na mróz. Unikaj preparatów azotowych, które niepotrzebnie pobudzają wzrost młodych pędów.
Młode i wrażliwe odmiany, zwłaszcza posadzone tej jesieni, przed nadejściem najsilniejszych mrozów osłoń agrowłókniną lub jutą - materiał ten przepuszcza powietrze i wilgoć, a przy tym chroni przed wysuszającym wiatrem i zimowym słońcem. Kolumnowe odmiany, takie jak niektóre jałowce czy tuje, obwiąż miękkim sznurkiem, aby ich gałęzie nie łamały się pod ciężarem mokrego śniegu.
Źródło: deccoria.pl
