Spis treści:
- Jałowiec skalny kontra tuja - nowoczesna alternatywa w ogrodzie
- Sadzenie i wymagania jałowca skalnego
Jałowiec skalny kontra tuja - nowoczesna alternatywa w ogrodzie
Najczęściej wybieraną rośliną na żywopłoty w polskich ogrodach jest tuja. Tymczasem istnieje świetna alternatywa, która nie wymaga tak częstego przycinania i dobrze radzi sobie w trudnych warunkach. Mowa o jałowcu skalnym (Juniperus scopulorum), pochodzącym z Ameryki Północnej. Naturalnie rośnie na terenach górzystych i skalistych, dlatego wykazuje wysoką odporność.
Chociaż potrafi osiągać nawet 12-15 metrów wysokości, w uprawie ogrodowej dorasta zwykle do 2-5 metrów. Jego pokrój jest wąski, kolumnowy i bardzo gęsty, co sprawia, że świetnie nadaje się na żywopłot. Igły jałowca z czasem stają się łuskowate i mogą przybierać różne barwy w zależności od odmiany. Najczęściej są srebrzyste, niebieskozielone lub zielone.
Okres kwitnienia jałowca skalnego przypada na kwiecień i maj, chociaż kwiaty nie mają walorów dekoracyjnych. O wiele bardziej charakterystyczne są wykształcane po zapyleniu szyszkojagody o niebieskoszarym zabarwieniu.
Zobacz również:
W porównaniu z tujami jałowce skalne znacznie lepiej znoszą suszę i mają dużo mniejsze wymagania glebowe. Wykształcają głębszy system korzeniowy, dzięki czemu pobierają wodę z głębszych warstw podłoża i nie potrzebują dużej ilości składników pokarmowych. Z tego powodu nie trzeba ich regularnie nawozić. Ogromną zaletą jałowców jest także to, że nie wymagają regularnego cięcia. Wystarczy usuwać uszkodzone lub uschnięte gałęzie, a roślina utrzyma swój zwarty, kolumnowy pokrój.
Jałowiec skalny dobrze poradzi sobie w trudnych warunkach siedliskowych. Mróz, silne nasłonecznienie i suche powietrze nie są mu straszne. Ponadto, w porównaniu z tujami, lepiej znosi warunki miejskie. Dlatego warto sadzić go przy ruchliwych ulicach.
Sadzenie i wymagania jałowca skalnego
Wymagania jałowca skalnego nie są wygórowane. Lubi stanowiska słoneczne, ale urośnie także w półcieniu. Jeśli chodzi o glebę, jest bardzo tolerancyjny. Poradzi sobie na podłożach lekkich i piaszczystych, nawet ubogich w składniki odżywcze. Najlepiej rośnie w glebie o odczynie zasadowym.
Jałowiec skalny sadzi się zwykle od połowy września do końca października lub wiosną, od marca do maja. Po umieszczeniu sadzonki w glebie wystarczy ją obficie podlać. Roślina powinna bez problemu przyjąć się w nowym miejscu.
Sadzenie można przeprowadzić również latem, jednak wtedy młode rośliny należy podlewać częściej. Później, gdy jałowiec już podrośnie, zaczyna dobrze znosić suszę. Jednak podczas dłuższych okresów bez deszczu warto go podlać. Zimą iglaka można sporadycznie nawadniać w bezmroźne dni, jeśli przez dłuższy czas nie występują opady śniegu ani deszczu.
Jałowce rosnące w lekkiej glebie warto podsypać jeden-dwa razy w sezonie nawozem dla iglaków. Poza tym rośliny nie wymagają regularnego dokarmiania. Choć dobrze reagują na cięcie, nie ma potrzeby wykonywać go regularnie. Usuwanie wystających, uszkodzonych i uschniętych gałęzi zdecydowanie wystarczy. Jałowiec skalny jest rzadko atakowany przez choroby i szkodniki, ale mszyce i przędziorki bywają dla niego niebezpieczne. Uważaj też na szarą pleśń i fytoftorozę, czyli groźną chorobę grzybową, która w skrajnych przypadkach prowadzi do zamierania pędów.
Źródło: deccoria.pl
