Spis treści:
- Śliwa mirabelka a śliwa ałycza - czym różnią się te drzewa i które wybrać
- Kiedy i jak sadzić młode drzewka mirabelek
- Pielęgnacja śliwy mirabelki - podlewanie, nawożenie i ochrona przed chorobami
- Cięcie śliwy mirabelki - kiedy i jak przycinać drzewko?
Śliwa mirabelka a śliwa ałycza - czym różnią się te drzewa i które wybrać
Mirabelka i ałycza bywają mylone już na etapie zakupu sadzonki, a różnica ujawnia się dopiero po latach, gdy drzewko zaczyna owocować. Za prawdziwą mirabelkę botanicy uznają jedną z odmian śliwy domowej (Prunus domestica subsp. syriaca), natomiast ałycza, czyli śliwa wiśniowa (Prunus cerasifera), stanowi odrębny gatunek. Obie rośliny łączy jednak pokrewieństwo - śliwa domowa powstała w wyniku naturalnego skrzyżowania ałyczy i tarniny.
Owoce tych drzew różnią się kilkoma cechami. Owoce ałyczy przybierają barwę żółtą, czerwoną lub purpurową, a pestka mocno przylega w nich do miąższu. Mirabelki są zwykle złocistożółte, wyraźnie słodsze, a ich pestki odchodzi od miąższu z łatwością. Oba gatunki rozpoznasz też po liściach - u ałyczy są wydłużone i lancetowate, u mirabelki większe i bardziej okrągłe.
Ałycza rośnie szybciej niż mirabelka, a także lepiej znosi mróz i choroby, dlatego ogrodnicy często wykorzystują ją jako podkładkę, na której szczepi się szlachetne odmiany śliw, w tym mirabelki. Równie dobrze znosi cięcie i formowanie, więc tworzy też gęste, ozdobne żywopłoty.
Jeśli zależy ci na słodkich owocach do jedzenia na surowo oraz do przetworów, wybierz odmianę mirabelki polecaną przez szkółkę, na przykład 'Bellamira' lub tradycyjną 'Mirabelka z Nancy'. Ałycza jest raczej rośliną ozdobną i użytkową - jej kwaśne owoce nadają się do przetworów, ale na surowo rzadko smakują dobrze.
Zobacz również:
Kiedy i jak sadzić młode drzewka mirabelek
Młode drzewka mirabelki najlepiej sadzić wczesną wiosną, między końcem marca a połową kwietnia, gdy gleba jest już rozmarznięta, a pąki jeszcze się nie rozwinęły. Dobrym terminem pozostaje też jesień, od października do listopada - korzenie zdążą się wtedy częściowo zregenerować, zanim nadejdą mrozy. W rejonach o ostrych zimach bezpieczniejszy jest termin wiosenny, aby młode pędy nie były narażone na przemarznięcie.
Między drzewkami zachowaj odstęp co najmniej 3-4 metrów, a przy silniej rosnących podkładkach nawet do 5 metrów - korony powinny mieć swobodny dostęp do światła i odpowiednią wentylację. Dołek pod drzewko wykop dwa razy szerszy niż bryła korzeniowa - korzenie rozłóż w nim swobodnie, bez zaginania. Miejsce szczepienia zostaw kilka centymetrów nad poziomem gleby - zbyt głęboko zakopane drzewko może zacząć wypuszczać własne korzenie ponad szczepieniem, co osłabia całą podkładkę.
Po posadzeniu obficie podlej drzewka i przykryj ziemię warstwą ściółki z kory lub słomy, zachowując odstęp około 15-20 cm od pnia.
Gleba pod mirabelkę powinna być żyzna, przepuszczalna i o odczynie zbliżonym do obojętnego, w granicach pH 6,7-7,1. Ciężkie, podmokłe podłoże sprzyja gniciu korzeni, dlatego na takich działkach lepiej posadzić drzewko na niewielkim wzniesieniu lub poprawić drenaż domieszką piasku.
Miejsce pod mirabelkę wybierz też słoneczne i osłonięte od silnych wiatrów - drzewo kwitnie wcześnie, a zimny wiatr może uszkodzić delikatne kwiaty i ograniczyć zawiązywanie owoców.
Zobacz również:
Pielęgnacja śliwy mirabelki - podlewanie, nawożenie i ochrona przed chorobami
W pierwszym roku po posadzeniu młode drzewko wymaga regularnego nawadniania, zwłaszcza w okresach suszy - jeszcze płytki system korzeniowy szybko traci dostęp do wody. Rzadsze, ale obfitsze dawki wody są skuteczniejsze niż częste i płytkie podlewanie, bo docierają głębiej, do strefy korzeniowej.
Wczesną wiosną, przed rozpoczęciem wegetacji, zasil drzewko nawozem wieloskładnikowym z przewagą azotu, który wspiera rozwój młodych pędów i liści. Od drugiego roku po posadzeniu dodaj do pielęgnacji też nawożenie letnie, tym razem z większym udziałem potasu i fosforu - te składniki wzmacniają kwiatostany i poprawiają jakość owoców. Jesienią rozłóż wokół pnia kompost lub przefermentowany obornik, zachowując odstęp kilkunastu centymetrów, by nie doprowadzić do zaparzenia kory.
Śliwy bywają narażone na gumozę, czyli wyciek żywicznej wydzieliny po uszkodzeniu kory, oraz na srebrzystość liści - chorobę grzybową wywoływaną przez grzyb Chondrostereum purpureum, który wnika w drewno głównie przez rany po cięciu. Chore i uszkodzone pędy warto usuwać na bieżąco. Aby zapobiec wyciekom, dowiedz się, jak prawidłowo wykonywać cięcie prześwietlające - w pielęgnacji mirabelki ma ono podwójne znaczenie.
Zobacz również:
Cięcie śliwy mirabelki - kiedy i jak przycinać drzewko?
Młode drzewko mirabelki powinno mieć pojedynczy, pionowy przewodnik - czyli główny pęd będący przedłużeniem pnia - oraz cieńsze od niego gałęzie boczne, rosnące poziomo lub lekko skośnie. Zaraz po posadzeniu usuń rozgałęzienia boczne rosnące poniżej 70 cm od ziemi, a te powyżej tej wysokości skróć o jedną czwartą do jednej trzeciej długości. Sam przewodnik zostaw nieprzycięty, jeśli ma do 1,7 m wysokości - wyższy skróć na tym poziomie. Pędy wyrastające pod ostrym kątem względem przewodnika wytnij całkowicie.
Kiedy dokładnie przyciąć dojrzałe drzewo? Zależy to od odmiany. Najlepszym momentem jest zwykle druga połowa zimy, od końca stycznia do chwili ruszenia wegetacji - zbyt wczesny zabieg zwiększa wrażliwość na mróz i sprzyja chorobom kory. Odmiany wcześnie dojrzewające można też przyciąć latem, zaraz po zbiorze owoców - drzewo wtedy aktywnie rośnie, więc rany zabliźniają się szybciej.
Cięcie zawsze poprowadź pod kątem, tuż nad pąkiem lub rozgałęzieniem, a większe rany zabezpiecz maścią ogrodniczą lub farbą z dodatkiem fungicydu. Nie zostawiaj też kikutów pędów - kilkucentymetrowy odcinek nad obrączką, czyli miejscem zrośnięcia gałęzi z pniem, obumiera i może stać się miejscem wnikania patogenów. Jednorazowo nie usuwaj zbyt dużej części korony, bo intensywne cięcie osłabia drzewo i ogranicza plon w kolejnym sezonie.
źródło: deccoria.pl
