Spis treści:
- Dlaczego glaucidium dłoniaste to "święty Graal" ogrodników?
- Jak uprawiać japoński mak leśny?
- Kwitnienie i rozmnażanie glaucidium dłoniastego
- Z czym łączyć glaucidium w ogrodzie?
Dlaczego glaucidium dłoniaste to "święty Graal" ogrodników?
Glaucidium dłoniaste (Glaucidium palmatum), w Japonii znane jako shirane-aoi, jest jedynym gatunkiem swojego rodzaju. W naturze rośnie w cienistych lasach górskich na Hokkaido i północno-wschodnim Honsiu, w pasie wybrzeża Morza Japońskiego.
Status "świętego Graala" wynika z trzech powodów. Po pierwsze, roślina jest endemiczna dla Japonii i w europejskich szkółkach pojawia się rzadko. Po drugie, rośnie wolno, więc oczekiwanie na pełną kępę trwa kilka sezonów. Po trzecie, Royal Horticultural Society przyznało jej miejsce wśród 200 najważniejszych roślin ogrodowych dwóch ostatnich stuleci.
Bylina osiąga 30-60 cm wysokości i tworzy zwarte, kopulaste kępy. Jej pojedyncze, sztywne pędy dźwigają dwa duże, dłoniaste liście o średnicy do 20 cm, klapowane i wyraźnie ząbkowane. Na szczycie każdej łodygi rozwija się jeden kwiat o średnicy 6-8 cm. To, co wygląda jak cztery delikatne, jedwabiste płatki, jest w rzeczywistości działkami kielicha - w typowej formie liliowo-fioletowymi, w odmianie 'Album' śnieżnobiałymi. Spotyka się też rzadkie odmiany 'Mikado' o intensywnie fioletowych kwiatach i 'Hinomaru' z białymi płatkami i liliowym środkiem.
Jak uprawiać japoński mak leśny?
Japoński mak leśny - tak glaucidium nazywane jest w literaturze ogrodniczej ze względu na podobieństwo kwiatów do maków - ma jasno określone wymagania siedliskowe. Przy ich spełnieniu kępa kwitnie regularnie przez wiele sezonów.
- Sadzenie
Najlepszy termin to wczesna jesień (wrzesień) lub wczesna wiosna, zanim ruszy wegetacja. Sadzonki kupowane w doniczkach możesz wysadzać przez cały sezon, byle nie w upale. Dołek wykop dwa razy szerszy niż bryła korzeniowa i posadź roślinę na tej samej głębokości, na jakiej rosła w doniczce. Glaucidium źle znosi naruszanie korzeni, więc unikaj częstego przesadzania. Odstępy między sadzonkami powinny wynosić 30-40 cm.
- Ziemia
Podłoże musi być żyzne, próchnicze i wilgotne, ale dobrze przepuszczalne, odczyn lekko kwaśny do kwaśnego (pH 5,5-6,5). Cięższą glebę spulchnij dodatkiem kompostu liściowego, kory sosnowej lub torfu kwaśnego.
- Stanowisko
Wybierz miejsce zaciszne, w cieniu lub półcieniu drzew liściastych, z wystawą północną lub wschodnią. Bezpośrednie, popołudniowe słońce poparzy liście. Roślina jest wrażliwa na porywiste wiatry, więc unikaj otwartych przestrzeni.
Zobacz również:
- Podlewanie
Glaucidium wymaga wilgotnego podłoża, ale źle znosi zastoje wody - nadmierne podlewanie powoduje straty częściej niż zaniedbanie. W okresach suszy podlewaj kępę co 3-4 dni odstaną wodą lub deszczówką. Po sezonie wegetacyjnym (lipiec-sierpień), gdy roślina przechodzi w spoczynek, ogranicz podlewanie do minimum.
- Nawożenie
Wiosną, gdy pojawiają się pierwsze pędy, zasil kępę kompostem liściowym lub przekompostowanym obornikiem rozłożonym wokół rośliny. W trakcie sezonu zastosuj jednorazowo nawóz wieloskładnikowy dla bylin cieniolubnych. Unikaj świeżych nawozów azotowych - pobudzają one wzrost liści kosztem kwiatów.
Glaucidium jest mrozoodporne i w polskich warunkach nie wymaga okrywania na zimę. W rejonach o słabszej pokrywie śnieżnej możesz wczesną zimą rozłożyć wokół kępy warstwę liści lub kory.
Kwitnienie i rozmnażanie glaucidium dłoniastego
Glaucidium kwitnie od końca kwietnia do końca maja, w chłodniejszych ogrodach do połowy czerwca. Pojedynczy kwiat utrzymuje się na pędzie 7-10 dni, a całe kwitnienie trwa zwykle 3-4 tygodnie. Po przekwitnięciu zawiązują się charakterystyczne, prostokątne mieszki z nasionami. Liście pozostają dekoracyjne aż do późnego lata, kiedy roślina przechodzi w spoczynek.
Rozmnażanie wymaga cierpliwości. Najpewniejszą metodą jest podział kłączy. Wykonaj go wczesną wiosną przed ruszeniem wegetacji albo po połowie sierpnia, kiedy roślina ma już zawiązane pąki na kolejny sezon. Kępę wykop razem z dużą bryłą ziemi, ostrym nożem oddziel fragment kłącza z 2-3 pąkami i od razu posadź w docelowym miejscu. Im mniej naruszysz korzenie, tym lepiej.
Drugą metodą jest wysiew nasion. Nasiona zbierz prosto z otwartych mieszków i wysiej jesienią do skrzynki z wilgotnym podłożem. Muszą przemarznąć, dlatego zostaw je na zewnątrz pod osłoną. Najprostszy sposób to wysiać je bezpośrednio wokół rośliny matecznej - środowisko jej korzeni sprzyja kiełkowaniu. Pierwsze siewki pojawiają się wiosną następnego roku.
Choroby i szkodniki rzadko atakują glaucidium. Największym zagrożeniem są dla niego ślimaki, które mogą poważnie uszkodzić młode liście - wokół kępy rozłóż barierę z popiołu, żwiru lub pułapki piwne. Na zbyt mokrym podłożu pojawia się zgnilizna korzeni - jedyną ochroną jest tu poprawienie drenażu już przy sadzeniu.
Zobacz również:
Z czym łączyć glaucidium w ogrodzie?
Glaucidium wygląda najefektowniej w nasadzeniach leśnych, gdzie podłoże i naświetlenie przypominają jego naturalne siedlisko. Zestaw je z roślinami o podobnych wymaganiach.
Sprawdzonymi towarzyszami są paprocie, które tworzą zwiewne tło dla wyrazistych liści glaucidium, oraz funkie o szerokich, błyszczących blaszkach. Wczesną wiosną kwiaty glaucidium ładnie kontrastują z drobnymi kwiatostanami przylaszczek, zawilców i pierwiosnków. W większych kompozycjach posadź je obok ciemierników lub psizębów.
Roślina pasuje także do ogrodów w stylu japońskim - dobrze odnajduje się w towarzystwie omszonych głazów, niskich paproci i klonów palmowych. Pamiętaj jednak, że glaucidium nie konkuruje z agresywnymi gatunkami - zostaw mu 30-40 cm wolnej przestrzeni.
Źródło: deccoria.pl
