Spis treści:
- Sadzenie gruszy azjatyckiej w polskim klimacie - wybór mrozoodpornych odmian
- Stanowisko, gleba i podlewanie - uprawa gruszy azjatyckiej i najważniejsze zasady
- Cięcie i prześwietlanie korony gruszy azjatyckiej wiosną. Jak zapobiegać nadmiernemu zagęszczeniu?
- Choroby, szkodniki i zbiór owoców
Sadzenie gruszy azjatyckiej w polskim klimacie - wybór mrozoodpornych odmian
Grusza azjatycka (Pyrus pyrifolia) wywodzi się z Azji Wschodniej i w polskim klimacie najlepiej owocuje w cieplejszych regionach kraju, na stanowiskach osłoniętych od wiatru. W chłodniejszych rejonach warto postawić na odmiany o większej wytrzymałości na mróz i posadzić drzewko szczepione na siewce gruszy kaukaskiej.
Do najlepiej sprawdzających się odmian w polskich warunkach należą 'Shinseiki' i 'Chojuro'. 'Shinseiki' dojrzewa we wrześniu i jest bardzo odporna na parcha gruszy. 'Chojuro' plonuje corocznie i daje owoce o brązowej, lekko ordzawionej skórce, które możesz przechowywać nawet do sześciu miesięcy. Wysoką wytrzymałość na mróz wykazuje również chińska 'Early Shu', ale jest podatna na rdzę gruszy.
Spośród pozostałych dostępnych w szkółkach odmian możesz spróbować z 'Hosui' lub 'Nijisseiki' - ta druga toleruje spadki temperatury do -25°C. Jeśli zależy ci na możliwie wczesnych zbiorach, postaw na 'Kosui' - pierwsze owoce będziesz mógl zebrać już w drugiej połowie sierpnia.
Niemal wszystkie grusze azjatyckie są obcopylne - oznacza to, że musisz posadzić co najmniej dwie różne odmiany kwitnące w podobnym terminie albo dołączyć rodzimą 'Konferencję', która skutecznie zapyla nashi.
Zobacz również:
Stanowisko, gleba i podlewanie - uprawa gruszy azjatyckiej i najważniejsze zasady
Uprawa gruszy azjatyckiej zależy od kilku podstawowych warunków - odpowiedniego podłoża, ciepłego stanowiska oraz właściwego podlewania i nawożenia w sezonie.
Gleba powinna być żyzna, próchnicza i przepuszczalna, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 5,6-7,0). Nashi źle znosi podłoża wapienne oraz ciężkie, zlewne, w których długo stoi woda. Jeśli twoja gleba jest gliniasta, wymieszaj ją z piaskiem i kompostem, a na dno dołka wsyp warstwę żwiru lub grubego piasku. Powierzchnię wokół drzewa pokryj warstwą 5 cm ściółki z kory lub skoszonej trawy - ograniczy to parowanie wody i wzrost chwastów.
Grusza azjatycka potrzebuje słońca przez większą część dnia oraz osłony od wiatru. Dobrze sprawdzi się tu ściana domu od strony południowej lub miejsce chronione żywopłotem. Pamiętaj, że drzewo dorasta zwykle do 3-5 m wysokości i tworzy rozłożystą koronę - zostaw mu zapas przestrzeni.
Zapewnij gruszy regularne podlewanie w pierwszych dwóch sezonach po posadzeniu oraz w czasie długotrwałej suszy, zwłaszcza gdy drzewo kwitnie i zawiązuje owoce. Na młode drzewko przeznacz 20-30 l wody tygodniowo, lejąc powoli u podstawy pnia.
Nawożenie zacznij od wczesnej wiosny - zastosuj nawóz wieloskładnikowy z pełnym składem NPK, a w okresie dojrzewania owoców sięgnij po preparat z przewagą potasu. Grusze azjatyckie bywają wrażliwe na niedobory żelaza i boru, dlatego wybierz preparat wzbogacony mikroelementami albo dokarm drzewo obornikiem lub dojrzałym kompostem raz na 2-3 lata.
Zobacz również:
Cięcie i prześwietlanie korony gruszy azjatyckiej wiosną. Jak zapobiegać nadmiernemu zagęszczeniu?
Cięcie gruszy azjatyckiej przeprowadź wczesną wiosną, od końca lutego do początku kwietnia, zanim pąki zaczną pękać. W pierwszych trzech sezonach po posadzeniu nadaj koronie kształt wrzeciona - zostaw silny przewodnik i 4-6 pędów bocznych rozłożonych równomiernie wokół pnia pod kątem zbliżonym do 45 stopni. Pędy odchodzące zbyt pionowo przytnij albo przygnij i podwiąż - to pobudza drzewo do owocowania.
U starszych, owocujących gruszy azjatyckich najważniejsze jest cięcie prześwietlające. Usuń pędy rosnące do wnętrza korony, krzyżujące się, chore i połamane oraz wyrastające pionowo "wilki", które pojawiają się po silniejszym cięciu. Zachowaj natomiast krótkopędy owoconośne - kilkucentymetrowe odrosty z rozetką liści i pękatym pąkiem kwiatowym na końcu. Łatwo odróżnisz je od długopędów, które przyrastają o 20 cm i więcej w sezonie, a pąki są na nich smuklejsze i rozłożone równolegle.
Po kwitnieniu przerzedź zawiązki, zostawiając 1-2 owoce w pęczku i odstępy 15-20 cm między nimi. Taki zabieg może wydawać się radykalny, ale przekłada się na większe, słodsze owoce i regularne owocowanie w kolejnych latach. Korona gruszy japońskiej zagęszcza się szybko, dlatego prześwietlenie wykonuj co roku.
Choroby, szkodniki i zbiór owoców
Grusze azjatyckie są znacznie odporniejsze na parcha niż odmiany europejskie, ale część z nich (zwłaszcza 'Early Shu') bywa podatna na rdzę gruszy oraz zarazę ogniową. Aby im zapobiegać, zgrab opadłe liście jesienią i unikaj sadzenia drzewek w pobliżu jałowców, zwłaszcza sabińskiego i wirginijskiego - to one są pośrednimi żywicielami grzyba wywołującego rdzę. Usuń też pędy z objawami infekcji aż do zdrowego drewna.
Przeciwko miodówce gruszowej, najgroźniejszemu szkodnikowi tego gatunku, najskuteczniejszy jest oprysk olejem parafinowym wykonany w marcu, gdy drzewa są jeszcze bezlistne, a temperatura przez 3-4 kolejne dni utrzymuje się powyżej 10°C. Grusze atakuje też owocówka jabłkóweczka - ten sam motyl, który niszczy jabłka. Aby zorientować się w skali problemu, w drugiej połowie kwietnia powieś w koronie drzewa pułapkę feromonową, czyli niewielki kartonik z lepem i kapsułką wabiącą samce. Liczba odłowionych motyli pomoże ci ocenić, czy ewentualny oprysk jest potrzebny i kiedy go wykonać.
Zbiór owoców przypada na sierpień i październik, zależnie od odmiany. W przeciwieństwie do gruszek europejskich nashi nie dojrzewają po zerwaniu, dlatego zbierz je dopiero wtedy, gdy zmienią barwę skórki i lekko odchodzą od gałązki. W chłodnej piwnicy lub chłodziarce zachowują świeżość nawet przez kilka miesięcy, a dzięki grubszej skórce nie gniją tak szybko, jak klasyczne gruszki.
Źródło: Deccoria.pl
