Spis treści:
- Dlaczego warto posadzić w ogrodzie najdłużej kwitnące byliny wieloletnie?
- Najlepsze byliny kwitnące od wiosny do jesieni - przegląd najpopularniejszych gatunków
- Jak pielęgnować byliny, aby przedłużyć ich kwitnienie?
Byliny wieloletnie to jedna z najbardziej opłacalnych decyzji ogrodniczych. Wybór gatunków o długim okresie kwitnienia pozwala stworzyć zachwycającą, pełną barw przestrzeń na wiele lat. Do najpopularniejszych gatunków, które kwitną przez wiele miesięcy, należą: Gaura Lindheimera, kocimiętka, jeżówka purpurowa czy też jasieniec piaskowy.
Dlaczego warto posadzić w ogrodzie najdłużej kwitnące byliny wieloletnie?
Posadzenie najdłużej kwitnących bylin wieloletnich to niezawodny sposób na stworzenie pięknego ogrodu, który zachwyca bogactwem barw bez konieczności corocznej, pracochłonnej wymiany sadzonek. Te wyjątkowo trwałe i odporne rośliny raz posadzone potrafią zdobić rabaty przez wiele sezonów, ciesząc oko nieustannym kwitnieniem od pierwszych ciepłych dni wiosny aż do jesiennych przymrozków.
Byliny tego typu mają różne wymagania, często świetnie radzą sobie na nasłonecznionych i suchych stanowiskach. Jednakże znajdziemy również takie, które świetnie poradzą sobie w półcieniu. Tego typu kwiaty to nie tylko dekoracja, stanowią one również duże wsparcie dla pszczół i motyli. Z kolei ich obecność może korzystanie wpłynąć na cały ogród.
Zobacz również:
Najlepsze byliny kwitnące od wiosny do jesieni - przegląd najpopularniejszych gatunków
Tworzenie ogrodu, który zachwyca bujnym kwitnieniem przez niemal cały rok, nie wymaga ciągłych prac pielęgnacyjnych ani corocznego sadzenia nowych roślin. Stawiając na byliny wieloletnie, można cieszyć się kolorowymi rabatami przez długie lata - wystarczy jedynie pamiętać o podlewaniu i cyklicznym przycinaniu zwiędniętych kwiatów. Które rośliny będą najlepszym wyborem? Świetnie sprawdzą się:
1. Gaura Lindheimera (Gaura lindheimeri)
Kwitnie od maja do pierwszych jesiennych przymrozków. Tworzy luźne kępy o wysokości od 50 do 120 cm. Jej lekko przewieszające się pędy pokryte są drobnymi, biało-różowymi kwiatami, które pod wpływem wiatru kołyszą się i przypominają chmarę motyli.
Wymaga miejsca mocno nasłonecznionego i osłoniętego od wiatru. W cieniu słabiej kwitnie i zaczyna się pokładać. W przypadku gleby najbardziej doceni podłoże lekkie, piaszczyste i wysoce przepuszczalne. Doskonale znosi upały oraz przejściowe susze. Nie poradzi sobie w stojącej wody zwłaszcza zimą, co może prowadzić do gnicia korzeni.
2. Kocimiętka (Nepeta)
Kwitnie od późnej wiosny do późnej jesieni. Jest to bylina o poduszkowatym, kępiastym pokroju, osiągająca 30-60 cm wysokości. Ma szarozielone ząbkowane liście oraz liczne, drobne kwiaty zebrane w kłosowate kwiatostany o barwie fioletowo-niebieskiej, różowej lub białej.
Kocimiętka preferuje stanowiska słoneczne. Jest mało wymagająca. Dobrze rośnie na glebach piaszczystych, piaszczysto-gliniastych i umiarkowanie suchych. Jest bardzo odporna na suszę i mróz. Przy czym mocne przycięcie tuż nad ziemią po pierwszej, letniej fali kwitnienia stymuluje roślinę do wypuszczenia nowych pędów i obfitego kwitnienia aż do jesieni.
3. Dziurawiec kielichowaty (Hypericum calycinum)
Kwitnie od późnej wiosny do października. Jest to niska, płożąca bylina okrywowa osiągająca 20-30 cm wysokości. Tworzy gęste kobierce ciemnozielonych, skórzastych liści. Jej największą ozdobą są duże (do 7 cm średnicy), złocistożółte kwiaty z charakterystycznym, puszystym pękiem długich pręcików w środku.
W przypadku stanowiska dobrze rośnie zarówno w słońcu, jak i w półcieniu. Dziurawiec kielichowaty radzi sobie na glebach piaszczystych, suchych i ubogich, jak i na bardziej żyznych. Świetnie umacnia skarpy. Wyłapuje wilgoć i hamuje rozwój chwastów.
4. Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea)
Po ciepłym początku wiosny często zakwita już w czerwcu i nieprzerwanie zdobi ogród aż do pierwszych przymrozków. Jeżówka purpurowa dorasta do wysokości 60-100 cm. Tworzy duże kwiatostany z charakterystycznym, kolczastym, wypukłym środkiem i opadającymi płatkami w kolorach od purpury i różu po biel i żółć.
Wymaga stanowiska słonecznego. Preferuje glebę żyzną, przepuszczalną i umiarkowanie wilgotną. Jest wyjątkowo odporna na susze, mrozy oraz szkodniki.
5. Jasieniec piaskowy (Jasione montana)
Kwitnie on od późnej wiosny do jesieni, przekwita zazwyczaj na przełomie września i października. Jasieniec piaskowy to urocza bylina o naturalnym, dorastająca do 20-50 cm wysokości. Tworzy niewielkie rozety pofalowanych, lekko owłosionych liści, z których wyrastają łodygi. Są one zwieńczone gęstymi, kulistymi główkami kwiatowymi w głębokim, niebiesko-fioletowym (rzadziej różowym lub białym) kolorze.
Wymaga miejsca w pełni słonecznego. Roślina preferuje gleby piaszczyste, piaszczysto-żwirowe i bardzo dobrze przepuszczalne. Doskonale radzi sobie na suchych skarpach i jałowych rabatach.
6. Floks wiechowaty (Phlox paniculata)
Zakwita już w czerwcu i kwitnie do października. Osiąga wysokość 60-120 cm. Tworzy okazałe, gęste, stożkowate wiechy złożone z pachnących kwiatów w odcieniach bieli, różu, fioletu i czerwieni.
Stanowisko słoneczne lub lekki półcień będzie dla niego najlepsze. Preferuje gleby żyzne, próchniczne, przepuszczalne i stale lekko wilgotne. Przy czym, gdy pierwsza wiecha przekwitnie na przełomie lipca i sierpnia, wystarczy ściąć sam kwiatostan. Floks szybko wypuści boczne pędy i powtórzy kwitnienie aż do jesieni.
Zobacz również:
Jak pielęgnować byliny, aby przedłużyć ich kwitnienie?
Dobrze zadbane byliny będą zdobić ogród od pierwszych ciepłych dni aż do późnej jesieni. Aby tak się stało, trzeba zadbać przede wszystkim o regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Gdy roślina przekwita, jej naturalnym celem staje się wydanie nasion, co pochłania mnóstwo energii. Ścinając zwiędłe kwiaty, zmusza się roślinę do inwestowania sił w wytwarzanie nowych pąków kwiatowych zamiast nasion.
Dodatkowo niektóre byliny, np. kocimiętka, po pierwszej, intensywnej fali kwitnienia na przełomie czerwca i lipca zaczynają tracić ładny pokrój. Mocne przycięcie całej kępy nisko przy ziemi sprawi, że roślina w ciągu 2-3 tygodni wypuści świeże, zdrowe liście i zawiąże nowe pąki na kolejny rzut kwitnienia.
Kolejną ważną kwestią jest nawadnianie. Brak wody to dla rośliny sygnał do szybszego zakończenia cyklu rozwojowego i zrzucenia kwiatów. Dlatego warto zadbać o regularne dostarczanie im wody. Można także stosować ściółkę, która zatrzymuje wilgoć w glebie i chroni korzenie przed przegrzaniem podczas letnich upałów.
Można także postawić na nawożenie - w okresie kwitnienia najlepiej sprawdzą się odżywki bogate w potas i fosfor, np. roztwór ze skórek bananów. Takie składniki stymulują zawiązywanie pąków kwiatowych oraz wzmacniają system korzeniowy. Ponadto co kilka lat warto wykopać kępę, podzielić ją na młodsze części i posadzić na nowo. To pozwala je odmłodzić i przywrócić im energię.
Źródło: deccoria.pl
