Spis treści:
- Dlaczego warto posadzić żywokost rosyjski w ogrodzie?
- Wymagania i uprawa żywokostu rosyjskiego
Dlaczego warto posadzić żywokost rosyjski w ogrodzie?
Żywokost rosyjski (Symphytum × uplandicum) to okazała, szybko rosnąca i łatwa w uprawie bylina wieloletnia, która tworzy w ogrodzie gęstą i szeroką (do 1 m) kępę szorstkich, lancetowatych liści. Późną wiosną z rozety wyrastają wysokie pędy kwiatostanowe (ok. 80 cm) z drobnymi, rurkowato-dzwonkowatymi kwiatami w intensywnych odcieniach fioletu i purpury. Żywokost jest rośliną miododajną, która przez całe lato przyciąga do ogrodu liczne owady zapylające.
Gęste ulistnienie rośliny stanowi efektowne wypełnienie rabaty, ale może być także wykorzystywane do pielęgnacji całego ogrodu. Zielona masa żywokostu jest bowiem cennym źródłem potasu - liście można wykorzystać jako darmową ściółkę, dodatek do gleby czy kompostu, a także podstawowy składnik domowej gnojówki roślinnej. Bylina dobrze reaguje na cięcie, dzięki czemu nawet kilka razy w sezonie można pobierać jej liście bez strat na dekoracyjności.
Zawarty w liściach żywokostu potas jest ważnym składnikiem pokarmowym dla roślin kwitnących i owocujących. Jego liście, pędy i kwiaty można np. rozdrobnić i wymieszać z wierzchnią warstwą gleby w pobliżu hortensji, pomidorów, ogórków, dyni czy malin. W tej samej formie sprawdzą się także jako dodatek do ściółki lub cienka warstwa szybko rozkładającego się materiału organicznego pod jej powierzchnią. Żywokost jest także cennym, zielonym dodatkiem do kompostu.
Z całej rośliny można zrobić gnojówkę roślinną bogatą w potas - w drugiej połowie lata sprawdzi się do nawożenia roślin ozdobnych, jak i jadalnych. Wystarczy zebrać i lekko rozdrobnić ok. 1 kg części nadziemnych rośliny, a następnie zalać je 10 l deszczówki lub odstanej wody kranowej. Całość należy odstawić w zacienione miejsce na 10-14 dni, codziennie mieszając. Przed użyciem gnojówki należy ją rozcieńczyć z miękką wodą w proporcji 1:5.
Wymagania i uprawa żywokostu rosyjskiego
Żywokost rosyjski jest odporną i mało kłopotliwą byliną. Jesienią jej nadziemne części zamierają, ale wiosną roślina szybko odrasta na nowo. Najlepiej rośnie w żyznej, umiarkowanie wilgotnej i przepuszczalnej glebie. Najwygodniej jest wybrać stanowisko lekko półcieniste, gdzie podłoże z natury będzie lepiej utrzymywać wilgoć - roślina poradzi sobie także w słońcu, ale tylko pod warunkiem zapewnienia stałej wilgotności gleby. Z tego też powodu żywokost powinien być ściółkowany.
Zobacz również:
Roślina ta charakteryzuje się dość silnym i szybkim wzrostem oraz rozwija mocny, palowy system korzeniowy. W przypadku starszych, dobrze rozwiniętych okazów rosnących w osłoniętym miejscu dodatkowe podlewanie zazwyczaj nie jest potrzebne - wyjątkiem są dłuższe okresy bezdeszczowe i utrzymujący się upał. Natomiast jeżeli chodzi o nawożenie, roślinie w zupełności wystarczy wiosenne podsypanie kompostem. Dobrą praktyką jest także wzbogacenie podłoża nawozami organicznymi jeszcze przed jej posadzeniem.
Żywokost nie wymaga skomplikowanego cięcia i nie zagraża inwazyjnością innym roślinom. Podczas pobierania liści i pędów żywokostu nie należy ścinać wszystkiego jednocześnie - pozostawienie części ulistnienia ułatwi roślinie odbudowę utraconych zapasów. Ścinanie przekwitających pędów kwiatostanowych pomaga ograniczać samosiew rośliny - wyjątkiem jest odmiana 'Bocking 14', która nie zawiązuje nasion.
Źródło: deccoria.pl
