Spis treści:
- Dereń biały i jego najpiękniejsze odmiany
- Jak uprawiać derenia białego?
- Gdzie najlepiej sadzić derenia białego?
Dereń biały i jego najpiękniejsze odmiany
Dereń biały (Cornus alba) to bardzo odporny i łatwy w prowadzeniu krzew liściasty o rozłożystym pokroju. Jest ceniony zwłaszcza za jaskrawoczerwone pędy, które najlepiej są widoczne zimą. Chociaż w zależności od odmiany, mogą przybierać bardziej koralowe, bordowe czy fioletowe odcienie.
Krzew ten zwykle osiąga ok. 2-3 m wysokości i podobną szerokość. Ma liczne, wyprostowane lub łukowato przewieszające się pędy oraz owalne, wyraźnie unerwione liście. Ich ubarwienie może się nieco różnić w zależności od danej odmiany, jednak najczęściej są ciemnozielone z jasnym obrzeżeniem.
Latem na pędach pojawiają się drobne, kremowobiałe kwiaty zebrane w płaskie baldachogrona, z których później zawiązują się jasnoniebieskie, kuliste owoce. Dereń biały pochodzi ze wschodnich terenów Europy i Azji. W Polsce jest wykorzystywany jako roślina ozdobna, a ostatnio coraz częściej służy także jako żywopłot.
W obrębie tego gatunku wyróżnia się wiele ciekawych odmian, które łączy wysoka dekoracyjność i łatwość uprawy. Przedstawiamy kilka najpiękniejszych:
- 'Miracle' - odmiana o ciemnozielonych liściach z białymi obrzeżeniami, które jesienią stopniowo przebarwiają się na róż i purpurę.
- 'Kesselringii' - proste, błyszczące pędy w ciemnowiśniowym kolorze. Wyraźnie unerwione liście mają inną barwę o każdej porze roku: wiosną są zielone, latem purpurowo-fioletowe, a jesienią ciemnoczerwone.
- 'Elegantissima' - jedna z popularniejszych odmian derenia białego o ciemnozielonych liściach z białym obrzeżeniem (które jesienią żółknie) oraz czerwonymi pędami.
- 'Sibirica' - odmiana nieco wyższa, dorastająca nawet do 3 m. Liście wiosną i latem są ciemnozielone, ale jesienią stają się pomarańczowo-czerwone. Odmiana wyróżnia się wyjątkowo jaskrawymi, czerwonymi pędami.
Jak uprawiać derenia białego?
Dereń biały jest prosty i mało wybredny w uprawie, ale jak każdy gatunek ma swoje preferencje. Najlepiej rośnie w miejscu słonecznym albo lekko półcienistym, przy czym warto pamiętać, że jego czerwone pędy najsilniej wybarwiają się w pełnym słońcu.
Wobec gleby krzew jest tolerancyjny, ale najładniej rośnie w podłożu żyznym, umiarkowanie wilgotnym i przepuszczalnym, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego. Dobrze poradzi sobie również na podłożach bardziej gliniastych i piaszczystych. Przed sadzeniem możesz jedynie wymieszać ziemię z dojrzałym kompostem.
Po posadzeniu podlewaj regularnie przez pierwszy sezon, zwłaszcza podczas upałów. Starsze egzemplarze dobrze znoszą krótkotrwałą suszę, lecz przy dłuższym braku opadów warto je obficie nawodnić. Wiosną dobrze jest rozłożyć wokół krzewu kompost i ściółkę z kory, która ograniczy parowanie wody oraz wzrost chwastów. Dodatkowe nawożenie zwykle nie jest potrzebne.
Dereń biały jest mrozoodporny, więc w polskim klimacie nie wymaga okrywania na zimę. Jego najważniejszym zabiegiem pielęgnacyjnym jest cięcie - pierwszy zabieg możesz wykonać zaraz po posadzeniu krzewu. Pod koniec zimy lub bardzo wczesną wiosną usuń najstarsze, grube pędy ok. 10 cm przy ziemi, aby pobudzić krzew do wypuszczenia młodych, intensywniej zabarwionych przyrostów.
Gatunek ten jest stosunkowo odporny na szkodniki i choroby, jednak może być atakowany przez antraknozę i mączniaka. Skuteczna profilaktyka obejmuje unikania nadmiaru azotu w nawożeniu oraz utrzymanie sprawnej cyrkulacji powietrza wewnątrz krzewu.
Gdzie najlepiej sadzić derenia białego?
Dereń biały dobrze sprawdza się jako soliter, np. sadzony pojedynczo na tle trawnika, ale równie dobrze wygląda w grupach, mieszanych rabatach krzewiastych oraz jako luźny, nieformowany żywopłot lub szpaler. Odmiany o jasnych, pstrych liściach skutecznie rozjaśniają kompozycje z ciemnozielonymi iglakami i bylinami. Najlepsze będzie stanowisko w dobrze widocznym miejscu - np. przy tarasie, wejściu do ogrodu albo na tle zimozielonych roślin.
Dereń biały szczególnie dobrze sprawdza się na wilgotniejszych fragmentach działki: przy oczku wodnym, rowie, naturalistycznej rabacie czy w pobliżu innych roślin lubiących wilgoć. Sadząc kilka krzewów jako grupę lub luźny żywopłot, zachowaj ok. 1 m odstępu pomiędzy roślinami. Natomiast przy soliterze zostaw mu nieco więcej miejsca na rozrośnięcie się.
Źródło: deccoria.pl
