Spis treści:
- Jak wygląda mięta marokańska?
- Uprawa mięty marokańskiej
- Zbiór i przechowywanie mięty marokańskiej
- Właściwości i zastosowanie mięty marokańskiej
Jak wygląda mięta marokańska?
Mięta marokańska (Mentha spicata var. crispa 'Moroccan') to wieloletnia bylina z rodziny jasnotowatych, osiągająca wysokość 50-80 cm. Tworzy zwarty, krzaczasty pokrój z licznymi rozgałęzieniami. System korzeniowy jest płytki, silnie rozgałęziony, z charakterystycznymi rozłogami podziemnymi.
Łodygi są czworokątne w przekroju, wzniesione lub lekko pokładające się, rozgałęzione, o zabarwieniu zielonym z purpurowym odcieniem, pokryte drobnymi włoskami. Ulistnienie naprzeciwległe. Liście siedzące lub krótkoogonkowe, lancetowate do jajowatych, o długości 4-8 cm i szerokości 2-4 cm. Charakteryzują się pomarszczoną, kędzierzawą powierzchnią, intensywnie zielonym kolorem i piłkowanym brzegiem.
Kwiaty drobne, rurkowate, o długości 3-5 mm, zebrane w gęste, walcowate kwiatostany. Kwitnienie od lipca do września. Owocem jest rozłupnia rozpadająca się na cztery drobne, brązowe rozłupki o średnicy około 0,5-1 mm.
Uprawa mięty marokańskiej
Mięta marokańska preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych, najlepiej z porannym słońcem i popołudniowym cieniem. Do uprawy wymaga gleb żyznych, próchniczych, stale wilgotnych, o pH 6,0-7,0.
Sadzenie sadzonek przeprowadza się wiosną (kwiecień-maj) lub jesienią (wrzesień). Rozstawa między roślinami powinna wynosić 30-40 cm. Mięta szybko się rozrasta, warto więc rozważyć sadzenie w pojemnikach lub z barierami korzeniowymi.
Podlewanie regularne, utrzymujące stałą wilgotność gleby. Nawożenie organiczne przed sadzeniem (2-3 kg na 1 mkw.) uzupełnia się nawożeniem mineralnym w sezonie wegetacyjnym co 3-4 tygodnie.
Pielęgnacja obejmuje odchwaszczanie, spulchnianie gleby i usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Rozmnażanie przez podział kęp wiosną lub jesienią, sadzonki pędowe lub rozłogi podziemne.
Zbiór i przechowywanie mięty marokańskiej
Zbiór przeprowadza się w słoneczny dzień, po obeschnięciu rosy, najlepiej tuż przed kwitnieniem. Pędy tnij na wysokości 5-10 cm nad ziemią. Pierwszy zbiór możliwy jest wczesnym latem, drugi na przełomie sierpnia i września.
Suszenie przeprowadzaj w przewiewnym, zacienionym miejscu, w temperaturze 20-30°C. Pędy zawiesza się w małych pęczkach lub rozkłada cienką warstwą. Proces trwa 3-7 dni. Suszone liście zachowują aromat przez 6-12 miesięc.
Właściwości i zastosowanie mięty marokańskiej
Mięta marokańska zawiera cenne substancje czynne, z których najważniejsze są olejki eteryczne o charakterystycznym profilu aromatycznym.
Główne grupy związków występujących w mięcie marokańskiej to:
- olejki eteryczne (1,5-3 poc.) - z dominującą zawartością karwonu (40-60 proc.) i limonenu (10-20 proc.), działają rozkurczowo i przeciwbakteryjnie;
- flawonoidy - wykazują działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne;
- kwasy fenolowe - wspierają procesy trawienne;
- garbniki - działają ściągająco na błony śluzowe.
Mięta marokańska stosowana jest głównie w formie naparu (1-2 łyżeczki suszu na szklankę wrzątku, parzenie przez 5-10 minut), który wspomaga trawienie, łagodzi wzdęcia i skurcze żołądka. W kuchni marokańskiej świeże liście są niezbędnym składnikiem tradycyjnej herbaty miętowej. Używana także jako dodatek do deserów, sałatek i dań mięsnych.
W aromaterapii olejek stosowany jest do inhalacji przy przeziębieniach oraz do masażu przy bólach mięśniowych. W ogrodzie pełni funkcję rośliny odstraszającej szkodniki i przyciągającej zapylacze.
Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6. roku życia, osób z kamicą żółciową i refluksem żołądkowo-przełykowym. Używanie mięty marokańskiej w celach leczniczych powinno być konsultowane z lekarzem.
Źródło: deccoria.pl
