Spis treści:
- Kiedy najlepiej sadzić byliny do gruntu?
- Byliny wieloletnie zimujące w gruncie – 10 najpiękniejszych
Kiedy najlepiej sadzić byliny do gruntu?
Byliny można sadzić do gruntu w dwóch głównych terminach. Wiosną najlepiej to robić od marca do maja (w zależności od regionu Polski), wówczas można sadzić jedynie byliny kwitnące latem i jesienią – mają wtedy cały sezon na rozwój korzeni i przygotowanie się do zimy.
Drugi termin przypada na wczesną jesień, od września do października (najpóźniej 3-4 tygodnie przed pierwszymi mrozami). To optymalny czas dla bylin kwitnących wczesną wiosną. Wilgotna i jeszcze stosunkowo ciepła gleba pozwala na dobre ukorzenienie rośliny przed zimą, co zapewnia bujny wzrost wiosną. Takie sadzonki warto okryć korą lub liśćmi dla ochrony przed mrozem, zwłaszcza w pierwszym roku.
Co ciekawe, wybór terminu zależy też od typu bryły korzeniowej sadzonki, którą chcesz posadzić. Same kłącza czy rośliny z odkrytym systemem korzeniowym najlepiej sadzić w opisanych wyżej terminach. Natomiast byliny uprawiane w doniczkach można sadzić przez cały sezon wegetacyjny.
Przeczytaj również: Jak zadbać o piwonie w zimie? Młode krzewy nie przetrwają mrozów bez pomocy
Byliny wieloletnie zimujące w gruncie – 10 najpiękniejszych
Byliny zimujące w gruncie zazwyczaj mają małe wymagania względem uprawy, dzięki czemu są łatwe w pielęgnacji. Przedstawiamy 10 najpiękniejszych bylin wieloletnich, które dobrze znoszą zimy w gruncie:
1. Omieg wschodni (Doronicum orientale)
To bylina o luźnym, kępiastym pokroju, z sercowatymi liśćmi i wzniesionymi pędami kwiatowymi. Osiąga 30-50 cm wysokości, a jego złoto-żółte, koszyczkowate kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie – od marca/kwietnia do czerwca, stanowiąc jeden z pierwszych akcentów wiosny na rabacie. Roślina wytrzymuje mrozy do -30°C i w polskich warunkach zimuje bez okrycia.
2. Orlik ogrodowy (Aquilegia x hybrida)
Nazywany także mieszańcowym, to bylina o lekkim, kępiastym pokroju z delikatnymi i pierzasto podzielonymi liśćmi, które tworzą niską rozetę. W zależności od odmiany osiąga 30-90 cm wysokości. Latem na szczytach wzniesionych pędów pojawiają się liczne, dzwonkowate kwiaty z ostrogami w wielu kolorach (biel, róż, żółć, niebieski, dwubarwne). Orliki wytrzymują temperatury do ok. -35°C.
3. Aster alpejski (Aster alpinus)
To kępiasta, niska bylina o zwartym pokroju i zimozielonej rozetce liści u podstawy. Dorasta zwykle do 15-30 cm wysokości, tworząc gęste kępki. Kwitnie późną wiosną do wczesnego lata, obsypując się dużymi, fioletowo-niebieskimi, koszyczkowymi kwiatami z żółtym środkiem. Aster alpejski jest w pełni mrozoodporny – wytrzymuje mrozy do -40°C.
Orlik ogrodowy wytrzymuje mrozy sięgające do -35°C. BGStock72/CanvaPro
4. Baptysja błękitna (Baptisia australis)
Bylina o wyprostowanym, krzaczastym pokroju, która dorasta do 90-150 cm wysokości i 50-100 cm szerokości. Późną wiosną rozwija długie, grona niebiesko-fioletowych, motylkowych kwiatów. Po zaschnięciu pędów pozostawia dekoracyjne strąki i wytrzymuje spadki temperatury do -20°C.
5. Funkia (Hosta)
Nazwa ta obejmuje cały rodzaj wieloletnich roślin, należących do rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Funkie osiągają do 1 m wysokości, mają kępiasty pokrój i tworzą zwarte kępy liści, z których wyrastają wyższe pędy kwiatostanowe. Późną wiosną rozwijają się na nich smukłe wiechy dzwonkowatych, najczęściej jasnofioletowych kwiatów. Funkie dobrze znoszą mrozy sięgające do -34°C.
6. Czyściec wełnisty (Stachys byzantina)
Tworzy niskie kobierce o płożącym, lekko wzniesionym pokroju z gęstą rozetą długich liści, pokrytych srebrzystoszarym kutnerem. Czyściec wełnisty dorasta do 50-70 cm wysokości. Późną wiosną rozwija kwiatostany w formie kłosów, na których pojawiają się drobne, purpurowo‑różowe kwiaty. Bylina znosi spadki temperatury do ok. -28°C.
Przeczytaj również: Co siejemy w styczniu? Tzw. szklarniowa piątka to podstawa w każdym ogrodzie
7. Floks wiechowaty (Phlox paniculata)
To wysoka bylina o wyprostowanym, kępiastym pokroju. Dorasta nawet do 150 cm wysokości, tworząc okazałe kępy. W lipcu pokrywa się dużymi, wiechami intensywnie pachnących kwiatów w różnych odcieniach różu, fioletu czy bieli. Floks wiechowaty wytrzymuje mrozy do -40°C.
8. Fiołek labradorski (Viola labradorica)
Niska bylina o płożącym, zadarniającym pokroju z gęstymi rozetkami drobnych liści. Zazwyczaj dorasta do ok. 10-15 cm wysokości i 25-30 cm szerokości. Wiosną pokrywa się licznymi, lawendowo-fioletowymi kwiatami, które wznoszą się ponad liście. Gatunek jest mrozoodporny i wytrzymuje temperatury sięgające -45°C.
9. Smagliczka skalna (Aurinia saxatilis)
Niska bylina, której wzniesione pędy dorastają do 30 cm wysokości. Jej łoatkowate liście tworzą gęste rozety. W kwietniu smagliczka pokrywa się masą drobnych, złoto-żółtych kwiatów, które są zebrane w luźne wiechy. Bez problemu zimuje w gruncie, wytrzymując mrozy do -23°C.
Przeczytaj również: Urocza, kolorowa, ale w ogrodzie już nie można jej mieć. Te rośliny są piękniejsze i bezpieczne
10. Przymiotno ogrodowe (Erigeron x hybridus)
Bylina tworzy gęste kępy, które w zależności od odmiany mogą osiągać 50-80 cm wysokości. Latem na szczytach pędów pojawiają się kwiaty, które kształtem przypominają popularną stokrotkę. Płatki występują w odcieniach różu, fioletu i błękitu. Przymiotno ogrodowe ma niewielkie wymagania względem uprawy i wytrzymuje spadki temperatury sięgające -45°C.
Źródło: deccoria.pl
Przeczytaj również:
Atakuje jabłonie, grusze i drzewa pestkowe. W styczniu to równie ważne jak wapnowanie pni
Co sadzić z hortensjami bukietowymi? Takie sąsiedztwo na rabacie jest zdecydowanie najlepsze
Siew papryki na rozsadę. Pominiesz ważna rzecz, sadzonki będą słabe i wyciagnięte