Spis treści:
- Na czym polega czyszczenie przekwitłych kwiatostanów?
- Które kwiaty ogrodowe wymagają regularnego przycinania?
- Jak pobudzić rośliny jednoroczne i byliny do ponownego kwitnienia?
- Pielęgnacja rabat kwiatowych pod koniec lata
Na czym polega czyszczenie przekwitłych kwiatostanów?
Czyszczenie przekwitłych kwiatostanów polega na regularnym usuwaniu zwiędłych kwiatów, zanim roślina zdąży wytworzyć z nich nasiona. Zawiązywanie nasion pochłania sporo energii - bez tego obciążenia roślina szybciej wybija w nowe pąki, więc kwitnienie trwa dłużej. Zwiędłe kwiaty pozostawione na roślinie mogą też w wilgotnych warunkach gnić, a rozwijające się w nich zarodniki grzybów łatwo infekują zdrowe pędy i liście.
Jak usuwać zwiędłe kwiatostany? Zależy to od ich budowy. Duże, pojedyncze kwiaty, na przykład róże czy dalie, przytnij sekatorem tuż nad pierwszym, w pełni rozwiniętym liściem - w tym miejscu roślina najszybciej wypuści nowy pęd. Drobne, miękkie, jak u pelargonii czy niecierpków, wystarczy uszczknąć palcami razem z krótką szypułką. U roślin kłosowych, na przykład u krwawnika, zetnij od razu cały przekwitły pęd kwiatostanowy - wyciąganie pojedynczych kwiatów nie zrobi różnicy.
Ważna jest częstotliwość - krótki, codzienny obchód rabaty pozwala usuwać przekwitłe kwiaty na bieżąco, zanim zdążą zaschnąć i zgnić. Przy cotygodniowym sprzątaniu roślina przez kilka dni wciąż marnuje energię, zamiast szybciej tworzyć nowe pąki.
Zobacz również:
Które kwiaty ogrodowe wymagają regularnego przycinania?
Regularnego usuwania przekwitłych kwiatów wymagają rośliny, które nie zrzucają zwiędłych kwiatów samodzielnie:
- Petunie ogrodowe. Zaniedbane szybko się przerzedzają, a środek krzaczków usycha.
- Róże i dalie. Bez tego zabiegu kwitną krócej i mniej obficie.
- Cynie wytworne, aksamitki i groszek pachnący. Zaniedbane szybciej kończą sezon kwitnienia.
- Lwie paszcze i bratki. Regularne czyszczenie wyraźnie wydłuża czas ich kwitnienia.
Nie wszystkie kwiaty ogrodowe wymagają jednak aż tylu zabiegów - część odmian zrzuca zwiędłe kwiaty samoistnie:
- petunie ampelowe z serii samoczyszczących się, na przykład 'Calliope' czy 'Ville de Paris';
- część odmian róż i pelargonii oznaczanych jako samoczyszczące się;
- niecierpki - rabata z nimi zachowuje estetyczny wygląd przez cały sezon bez dodatkowej pracy.
Jak pobudzić rośliny jednoroczne i byliny do ponownego kwitnienia?
Co, jeśli samo usuwanie przekwitłych kwiatów już nie robi różnicy? Rośliny jednoroczne i byliny można wtedy pobudzić do ponownego kwitnienia mocniejszym cięciem. Wyciągniętą, przerzedzoną petunię skróć o jedną trzecią do połowy długości pędów, tuż nad pierwszą parą zdrowych liści. Po takim zabiegu podlej roślinę obficie i zasil nawozem z przewagą potasu - po 2-3 tygodniach petunia zwykle się zagęszcza i wraca do kwitnienia.
Wśród bylin na cięcie po pierwszym kwitnieniu najlepiej reagują ostróżka i szałwia omszona. Przekwitłą ostróżkę przytnij nisko, tuż nad przyziemną rozetą liści - taki zabieg pobudza rozwój pąków i najczęściej skutkuje drugim kwitnieniem we wrześniu i październiku.
Szałwię omszoną zetnij podobnie, niemal przy samej ziemi, gdy większość kłosów przekwitnie. Roślina szybko wypuszcza wtedy nowe pędy i zwykle zakwita ponownie jesienią. Ścięty w ten sposób bodziszek nie zawsze zakwitnie drugi raz, ale w zamian odbuduje zwarty, zielony pokrój zamiast pokładających się, przekwitłych pędów.
Wspólnym sygnałem do cięcia dla większości z tych bylin jest moment, w którym kwiatostany brązowieją, wysychają, a łodygi zaczynają rozkładać się na boki.
Świeże rany po cięciu łatwo przepuszczają zarodniki grzybów, dlatego użyj ostrego, zdezynfekowanego sekatora. Po każdym mocniejszym cięciu podlej roślinę i zasil ją nawozem z potasem i fosforem - te składniki wspierają odbudowę pąków, a nie rozrost liści. W okresie regeneracji szczególnie liczy się wilgotność gleby, bo przesuszenie w tym czasie łatwo blokuje drugą falę kwitnienia.
Zobacz również:
Pielęgnacja rabat kwiatowych pod koniec lata
Pielęgnacja rabat kwiatowych pod koniec lata w dużej mierze oznacza kontynuację dwóch nawyków wypracowanych od wiosny - czyszczenia przekwitłych kwiatostanów i regularnego podlewania. Rabatę możesz wtedy nawadniać rzadziej, ale bardziej obficie, najlepiej wieczorem lub wczesnym rankiem - rzadkie, głębokie podlewanie sprzyja rozwojowi korzeni w głębszych warstwach gleby, a nie tylko przy jej powierzchni.
Ściółka rozłożona wokół roślin - kora, skoszona trawa czy przekompostowane liście - ogranicza parowanie wody z gleby między jednym a drugim podlewaniem i utrudnia kiełkowanie chwastów. Jeśli mimo to wykiełkują one przez ściółkę, usuwaj na bieżąco - regularne pielenie ogranicza konkurencję o wodę i składniki, a przy okazji łatwiej zauważyć pierwsze objawy chorób grzybowych, które przy wilgotnej pogodzie rozwijają się szybciej.
Od połowy sierpnia zamień nawozy azotowe na te z przewagą potasu i fosforu. Azot sprawia, że rośliny wytwarzają miękkie, młode pędy, które łatwo przemarzają, natomiast potas i fosfor przyspieszają drewnienie tkanek, dzięki czemu byliny i krzewy lepiej znoszą zimę. Po silniejszym deszczu lub wietrze podeprzyj pędy, które się pokładają, zwłaszcza u piwonii, ostróżek i rudbekii - ich ciężkie kwiaty najszybciej się łamią.
Źródło: deccoria.pl
