Spis treści:
- Ściółkowanie rozdrobnionymi gałęziami - zalety i wady zrębków drewnianych
- Jakie rośliny lubią ściółkowanie rozdrobnionymi gałęziami, a którym ono szkodzi?
Ściółkowanie rozdrobnionymi gałęziami - zalety i wady zrębków drewnianych
Jesień to wzmożony czas prac ogrodowych, a już w szczególności cięcia drzew i krzewów. Zdrowe gałęzie możesz rozdrobnić i przeznaczyć np. na kompost, ale mało kto wie, że równie dobrze sprawdzą się do ściółkowania rabat. Cieńsze pędy możesz pociąć przy pomocy sekatora, jednak przy grubszych gałęziach konieczna może okazać się pomoc rozdrabniacza - na lokalnych platformach niekiedy można znaleźć ogłoszenia umożliwiające wypożyczenie takiego sprzętu.
Pierwszą, niewątpliwą zaletą ściółkowania rabat rozdrobnionymi gałęziami jest fakt efektywnego wykorzystania resztek roślinnych z własnego ogrodu. Ponadto ściółkowanie tego typu naturalnym materiałem ogranicza parowanie wody z gleby, dzięki czemu podłoże dłużej pozostaje wilgotne i wymaga rzadszego podlewania. Warstwa rozdrobnionych gałęzi, otwiera się w nowym oknie chroni także powierzchnię gleby przed erozją, łagodzi wahania temperatury w strefie korzeni i po części również utrudnia rozwój chwastów.
Kolejną zaletą jest stopniowe wzbogacanie gleby w materię organiczną - rozkładające się zrębki z czasem poprawiają jej właściwości i sprzyjają organizmom glebowym. Z uwagi na długi proces rozkładu zrębki są dość trwałą ściółką - szczególnie przydatną pod drzewami, krzewami i na stałych rabatach, gdzie nie ma potrzeby regularnego przekopywania ziemi.
Zobacz również:
Co prawda - jak każda inna ściółka organiczna - warstwa rozdrobnionych gałęzi nie eliminuje całkowicie potrzeby podlewania, nawożenia czy usuwania chwastów, ale znacznie ułatwia pielęgnację nasadzeń na rabacie. Warto jednak zaznaczyć, że wykorzystywanie tego typu ściółki także ma swoje ograniczenia i wady. Mowa tutaj głównie o czasowym wiązaniu azotu przez mikroorganizmy rozkładające drewno. Sytuacja może mieć miejsce, gdy przekopiesz świeże zrębki z wierzchnią warstwą gleby, np. na wzór dobrze rozłożonego kompostu.
Ważne jest tutaj rozróżnienie czystego ściółkowania od dodatkowego nawożenia. Głównym zadaniem samych rozdrobnionych gałęzi jest bowiem ochrona gleby, a nie jej użyźnianie - to dzieje się przy okazji i jest mocno rozłożone w czasie. Aby to zmienić, możesz zmieszać zrębki z kompostem, skoszoną trawą i suchymi liśćmi - dzięki temu szybciej użyźnisz glebę i w pewnym stopniu ograniczysz także zjawisko czasowego wiązania azotu.
Inne wady opisywanej ściółki to m.in.:
- Gnicie pni i podstaw pędów - problem ten często ma miejsce nie tylko w przypadku rozdrobnionych gałęzi, ale ogólnie przy nieprawidłowo wykładanych ściółkach organicznych, otwiera się w nowym oknie. Mowa tutaj o rozsypywaniu materiału tuż przy samym pniu czy nasadzie pędu - utrzymująca się w tym miejscu wilgoć sprzyja rozwojowi chorobotwórczych bakterii i grzybów na powierzchni kory. Możesz tego uniknąć, pozostawiając wolną przestrzeń wokół nasad roślin.
- Rodzaj wykorzystywanych gałęzi - zwracaj uwagę na gatunek, z którego pochodzą dane gałęzie, np. nie ściółkuj roślin zasadolubnych zrębkami z drzew iglastych i na odwrót.
Zobacz również:
Jakie rośliny lubią ściółkowanie rozdrobnionymi gałęziami, a którym ono szkodzi?
Ściółkowanie rozdrobnionymi gałęziami najbardziej służy drzewom i krzewom ozdobnym oraz owocowym, zwłaszcza młodym, niedawno posadzonym egzemplarzom. Zrębki dobrze sprawdzają się również wokół róż i na stałych rabatach bylinowych - szczególnie przy roślinach wymagających równomiernie wilgotnego podłoża np. funkiach, żurawkach czy paprociach.
Własne zrębki są jednak mniej odpowiednie dla roślin wymagających raczej suchego i bardzo przepuszczalnego podłoża. Nie chodzi tutaj o toksyczność zrębków, lecz o zatrzymywaną przez nie wilgoć. Na taką ściółkę źle zareaguje np.:
- lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia);
- santolina cyprysikowata (Santolina chamaecyparissus);
- rozmaryn lekarski, otwiera się w nowym oknie (Salvia rosmarinus);
- macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum).
W takich nasadzeniach lepiej sprawdza się ściółka mineralna (nieorganiczna), np. żwir lub drobny grys.
Źródło: deccoria.pl
