Spis treści:
- Kiedy najlepiej dzielić bergenie? Najlepszy termin
- Jak podzielić kłącza bergenii?
- Przygotowanie gleby i sadzenie nowych bergenii
- Pielęgnacja młodych sadzonek po podzieleniu
Bergenia (Bergenia Moench) to skalnicowata roślina, która przywędrowała do nas z Azji. Szybko się tu zadomowiła, bo jest bardzo odporna. Zniesie jałową ziemię i przejściowe okresy suszy, przyjmie się na słońcu, w półcieniu i w cieniu. W ogrodzie wygląda bardzo ciekawie, podczas kwitnienia spośród dużych, sercowatych liści unoszą łodygi obsypane na szczycie fioletowymi kwiatami. Roślina rozmnaża się przez podziemne kłącza i tę umiejętność warto wykorzystać przy pozyskiwaniu nowych okazów.
Kiedy najlepiej dzielić bergenie? Najlepszy termin
Bergenia należy do tych bylin, które z czasem rozrastają się w szerokie i zwarte kępy. Choć przez lata może rosnąć w jednym miejscu, co kilka sezonów warto ją odmłodzić przez podział. Dzięki temu roślina zachowuje wigor, a my pozyskujemy nowe egzemplarze, które można wysadzić w innych miejscach ogrodu.
Najlepszym terminem na dzielenie bergenii jest okres od końca sierpnia do końca września. Wczesną jesienią gleba jest jeszcze ciepła po lecie, a jednocześnie temperatury powietrza są niższe niż podczas upałów. Rośliny mają dzięki temu czas, aby dobrze się ukorzenić przed nadejściem zimy. To daje im szansę na przetrwanie mrozów bez większych uszczerbków. Z wykonaniem zabiegu nie warto zwlekać, bo później roślina nie zdąży wytworzyć korzeni. Są one dla niej o tyle ważne, że jej liście pozostają zielone przez całą zimę.
Alternatywnym terminem na dzielenie bergenii jest wczesna wiosna, czyli przełom marca i kwietnia. To moment, kiedy roślina nie zaczęła jeszcze intensywnego wzrostu. Jesienny termin jest jednak lepszy o tyle, że wtedy bylina jest już po kwitnieniu. Całą energię będzie więc mogła przeznaczyć na rozwój systemu korzeniowego. Wiosenny zabieg zmusi ją do jednoczesnego wytwarzania korzeni i przygotowywania się do kwitnienia.
Sygnałem, że bergenia wymaga odmłodzenia, jest słabsze kwitnienie i przerzedzony środek kępy. Jeśli nad ziemią roślina zaczyna wytwarzać nad powierzchnią ziemi mocno rozrośnięte kłącza, to również znak, że należy przeprowadzić jej podział. To również sposób na to, by powstrzymać lub ograniczyć rozrost byliny w jednym miejscu ogrodu.
Jak podzielić kłącza bergenii?
Podział bergenii jest prosty nawet dla początkujących ogrodników. Zacznij dzień wcześniej od obfitego podlania rośliny. Dzięki temu ziemia będzie bardziej wilgotna, a korzenie łatwiej wyjdą z podłoża. To pozwoli uniknąć ich uszkodzenia.
Kępę bergenii ostrożnie podważ szpadlem i w całości wykop. Następnie strząśnij nadmiar ziemi. To pozwoli odsłonić grube, pokryte łuskami kłącza, z których bergenia wytworzy nowe przyrosty. Od razu usuń nadgniłe lub uszkodzone części rośliny, bo takie fragmenty źle się przyjmują i mogą stać się źródłem chorób. Po zabiegu nowych sadzonek z pewnością ci nie zabraknie.
Z jednej bergenii otrzymasz około 3-6 nowych sadzonek. Kłącza przecinaj ostrym i zdezynfekowanym sekatorem. Każda sadzonka powinna mieć 2-3 dobrze wykształcone liście i kilka zdrowych korzeni, a także fragment silnego kłącza o długości około 5-10 cm. Podczas jesiennego podziału nie skracaj liści rośliny. Pozostawione blaszki będą nadal prowadzić fotosyntezę i pomogą roślinie szybciej odbudować system korzeniowy.
Zobacz również:
Przygotowanie gleby i sadzenie nowych bergenii
Bergenia nie jest wymagającą byliną, ale odpowiednio przygotowane stanowisko pozwala jej szybciej się przyjąć. Najlepiej rośnie w glebie żyznej, próchnicznej i umiarkowanie wilgotnej. Dobrze radzi sobie także na podłożach przeciętnych. Jedynym koniecznym warunkiem dla jej prawidłowego rozwoju jest to, by gleba nie była podmokła. W naturze roślina porasta najczęściej zbocza gór i urwiska, z których szybko spływa zarówno woda, jak i składniki odżywcze.
Przed sadzeniem wypiel stanowisko z chwastów i przekop ziemię na głębokość około 20-25 cm. Możesz ją wymieszać ją z dojrzałym kompostem. To nie tylko poprawi strukturę gleby, ale wyeliminuje też konieczność późniejszego nawożenia. Na ciężkich, gliniastych stanowiskach przyda się dodatek piasku lub drobnego żwiru poprawiającego przepuszczalność.
Nowe sadzonki umieść na takiej samej głębokości, na jakiej rosły wcześniej. Kłącza nie powinny być zakopane zbyt głęboko. Bergenia naturalnie rozwija się płytko pod powierzchnią gruntu. Między roślinami pozostaw 30-40 cm odstępu. Początkowo może wydawać się to zbyt dużo, jednak bergenie szybko rozrastają się wszerz i po dwóch, trzech sezonach stworzą zwarte kępy. Po posadzeniu ziemię należy dokładnie ugnieść i obficie podlać, aby wyeliminować puste przestrzenie wokół korzeni.
Pielęgnacja młodych sadzonek po podzieleniu
Pierwsze tygodnie po podziale są kluczowe dla przyjęcia się rośliny. W pielęgnacji sadzonek najważniejsze jest utrzymanie umiarkowanej wilgotności podłoża. Ziemia nie może przesychać na wiór, ale również nie powinna być stale mokra, by korzenie nie zaczęły gnić. Bylina musi od razu i na bieżąco pobierać składniki odżywcze wraz z wodą. Dlatego dobrym rozwiązaniem jest ściółkowanie. Rozłóż wokół roślin cienką warstwę kompostu lub rozdrobnionej kory. Taki zabieg ograniczy parowanie wody, zahamuje rozwój chwastów i ochroni korzenie przed gwałtownymi wahaniami temperatur.
Świeżo podzielonych bergenii nie trzeba intensywnie nawozić. W pierwszym sezonie w zupełności wystarczy kompost dodany podczas sadzenia. Zbyt wysokie dawki nawozów mogą nawet opóźnić ukorzenianie. Przed zimą młode rośliny zwykle nie wymagają specjalnego zabezpieczania, ponieważ bergenia należy do najbardziej mrozoodpornych bylin ogrodowych. W chłodniejszych regionach kraju w zupełności wystarczy im pozostawiona na zimę warstwa ściółki. Ochroni ona korzenie podczas bezśnieżnych mrozów.
Pierwsze oznaki przyjęcia sadzonek pojawiają się już po kilku tygodniach. W przypadku jesiennego podziału nie ma się co spodziewać jednak przyrostu masy zielonej. O sukcesie świadczy wtedy dobra kondycja rośliny i jędrne liście, które nie więdną. Jeśli po rozsunięciu wierzchniej warstwy gleby widać nowe korzonki i przyrosty, to znak, że bergenia przyjęła się w nowym miejscu.
Źródło: deccoria.pl
