Spis treści:
- Malina moroszka (Rubus chamaemorus) - superowoc ze Skandynawii
- Jak uprawiać malinę moroszkę w ogrodzie - sadzenie i pielęgnacja
Malina moroszka (Rubus chamaemorus) - superowoc ze Skandynawii
Malina moroszka (Rubus chamaemorus), określana też maliną nordycką, rośnie dziko w chłodnych rejonach półkuli północnej, głównie w krajach skandynawskich oraz na Syberii. Tam spotykana jest powszechnie na torfowiskach i podmokłych wrzosowiskach. W Finlandii i Norwegii traktowana jest niczym skarb narodowy, gdzie nazywa się ją nawet "złotem północy".
W naszym kraju roślina ta jest prawdziwym reliktem epoki lodowcowej. Malina moroszka nadal u nas występuje, ale niestety coraz rzadziej - tylko na pojedynczych stanowiskach. Jest zagrożona wymarciem, dlatego została objęta ścisłą ochroną gatunkową. Nie wolno więc wykopywać jej z naturalnych stanowisk i przenosić do swoich ogrodów, zbierać z niej owoców ani tym bardziej niszczyć. Jeśli chcemy mieć sadzonki maliny moroszki, musimy kupić je legalnie w wyspecjalizowanej szkółce. Często trzeba ich długo szukać, bo są unikatowe.
Jak wygląda malina moroszka? Jest płożącą się byliną o wysokości 10-30 cm, która rozrasta się za pomocą podziemnych kłączy. Wytwarzają one pionowe, pozbawione kolców pędy, na których pojawiają się naprzemianległe, klapowane liście o piłkowanych brzegach. Liście przez większość sezonu są ciemnozielone, ale jesienią nabierają ognistoczerwonego koloru.
Krzewinka ta kwitnie na biało lub jasnoróżowo w maju i czerwcu. Tworzy owoce zbiorowe, podobne jak dobrze nam znana malina właściwa czy jeżyna bezkolcowa. Jagody te osiągają ok. 1,5 cm i w miarę dojrzewania zmieniają kolor z zielonego na pomarańczowo-złoty. Zbiory maliny moroszki można przeprowadzać sukcesywnie przez cały lipiec i sierpień.
Zobacz również:
Warto pamiętać, że gatunek ten jest dwupienny, czyli kwiaty męskie i żeńskie występują na osobnych egzemplarzach. Musimy mieć w ogrodzie oba, by otrzymać owoce.
Jak smakuje malina moroszka? Odmiany uprawiane w ogrodzie są słodkie z lekko cierpką nutą. Można jeść je na surowo i przetwarzać - doskonale nadają się na dżemy, konfitury, soki i nalewki. Stanowią niezwykle bogate źródło witamin C, A i E, a także szeregu mikroelementów oraz antyoksydantów, co sprawia, że traktowane są jak superfood.
Jak uprawiać malinę moroszkę w ogrodzie - sadzenie i pielęgnacja
Malinę moroszkę warto sadzić w ogrodzie wczesną wiosną albo na początku jesieni. Warto wybrać dla niej lekko zacieniony zakątek ogrodu, gdzie rosną rośliny kwasolubne. Bylina ta ma bowiem zbliżone wymagania glebowe do rododendronów, azalii czy borówki amerykańskiej. Stworzenie dla niej jak najlepszych warunków da nam największą szansę na to, że będzie owocować. Może to jednak być sporym wyzwaniem, bo jest rośliną o specyficznych potrzebach.
Jak uprawiać malinę moroszkę w ogrodzie?
- Gleba - musi być bardzo kwaśna (pH 3,5-4,5), próchnicza i wilgotna, najlepiej wzbogacona dużą ilością nieodkwaszonego torfu.
- Stanowisko - powinno być częściowo zacienione.
- Podlewanie - dbajmy, by gleba była stale lekko wilgotna, bo roślina ta nie toleruje suszy, unikajmy jednak jej przelewania.
- Nawożenie - w okresie wegetacji stosujmy specjalny nawóz do roślin kwasolubnych, np. dedykowany do borówek. Dawkujemy zgodnie z zaleceniami na etykiecie.
- Ściółkowanie - malinę moroszkę warto ściółkować torfem albo kwaśnym kompostem.
- Przycinanie - możemy na bieżąco usuwać obumarłe liście i skracać rozłogi, które wyrastają poza wyznaczone stanowisko.
- Zimowanie - części nadziemne tej rośliny zanikają na zimę. Nie musimy jej okrywać przed nadejściem mrozów - wytrzymuje chłód nawet do -40°C.
Malina moroszka ma wygórowane wymagania, ale jest za to wytrzymała i odporna. Rzadko atakują ją choroby czy szkodniki, choć sporadycznie problemem w uprawie bywa czarna plamistość, która poraża też róże.
Źródło: deccoria.pl
