Spis treści:
- Jak wygląda angelonia?
- Wymagania i uprawa angelonii
- Z czym łączyć angelonię w donicach?
Jak wygląda angelonia?
Angelonia (Angelonia) to rodzaj roślin z rodziny bobowatych, który obejmuje ok. 30 gatunków. W naturze naturalnie występują w Ameryce Północnej i Środkowej. Na całym świecie jest wykorzystywana jako roślina ozdobna za sprawą niezwykle dekoracyjnego wyglądu. Ma wzniesiony, kępiasty pokrój i zwykle dorasta do 30-60 cm wysokości. Jej pędy są sztywne, a liście wąskie i lancetowate, często z delikatnie ząbkowanymi brzegami. Po roztarciu mogą wydzielać przyjemny aromat słodkich jabłek. W Polsce najczęściej są uprawiane A. angustifolia i A. integerrima oraz ich mieszańce.
Największą ozdobą angelonii są jednak długie, smukłe kwiatostany w formie gron, na których pojawiają się ciekawe kwiaty, które wyglądem mogą nieco przypominać lwią paszczę lub miniaturowe storczyki. Płatki kwiatów są zrośnięte u podstawy i mogą być jednobarwne lub nakrapiane. Występują w wielu odcieniach m.in. fioletu, różu, bieli i błękitu. Kwiaty stopniowo rozwijają się ku górze - dzięki temu kwitnienie pojedynczego pędu może trwać nawet 2 miesiące.
Angelonia kwitnie od późnej wiosny aż do jesieni, przyciągając do ogrodu liczne owady zapylające. Jednak dokładny termin i długość kwitnienia zależy w głównej mierze od temperatury otoczenia oraz stopnia nasłonecznienia rośliny. Późnym latem w miejsce kwiatów pojawiają się torebki nasienne, w których znajdują się drobne, żółte lub brązowe nasionka. Podczas wyboru sadzonek do ogrodu warto wybierać te z jak największą liczbą pąków kwiatowych - to zwiastuje długie i obfite kwitnienie.
Zobacz również:
Wymagania i uprawa angelonii
Angelonia należy do mało wymagających roślin. Do rozwinięcia pełni swojego potencjału potrzebuje tylko spełnienia kilku podstawowych potrzeb. O czym powinieneś pamiętać? Angelonia wymaga pełnego słońca (minimum 6-8 godzin dziennie) do obfitego kwitnienia, a także ciepłego (ok. 20°C) i osłoniętego od wiatru stanowiska. Roślina preferuje żyzną, próchniczą i przepuszczalną glebę o lekko kwaśnym odczynie pH (5,5-6,2).
Podłoże powinno być przy tym stale lekko wilgotne, ale nie mokre - można je porównać do konsystencji wyciśniętej gąbki. Podlewaj, dopiero gdy wierzchnia warstwa ziemi lekko przeschnie. Młode rośliny wymagają częstszego nawadniania, podczas gdy dorosłe okazy dobrze znoszą nawet lekkie przesuszenie. Angelonia nie ma wysokich wymagań pokarmowych - najlepiej reaguje także na nawożenie organiczne, np. kompostem czy biohumusem. Raz w miesiącu możesz ją zasilać wieloskładnikowym nawozem do roślin kwitnących. Unikaj nadmiaru azotu.
Z uwagi na brak mrozoodporności angelonię uprawia się w polskim klimacie głównie jako roślinę jednoroczną. Najczęściej jest sadzona w pojemnikach, jednak nadaje się także do uprawy w gruncie. Sadzonki można wysadzać w drugiej połowie maja, gdy tylko minie ryzyko przymrozków. Zachowaj odstęp ok. 20-30 cm między roślinami. Przed sadzeniem możesz wzbogacić gotowe podłoże w kompost i perlit.
Angelonia jest niezwykle prosta w pielęgnacji. Nie musisz nawet usuwać przekwitłych kwiatów. Późnym latem możesz ewentualnie skrócić końcówki pędów, jeżeli roślina kwitnie słabiej - wypuści wówczas nowe pąki. Źle znosi zimowanie i nie nadaje się do całorocznej uprawy w domu.
Z czym łączyć angelonię w donicach?
W kompozycjach donicowych angelonia najlepiej łączy się z roślinami o podobnych wymaganiach, co zapewnia jej harmonijny rozwój. Zwróć uwagę na dobieranie gatunków o kontrastujących pokrojach - angelonia jako centralny element pionowy (30-60 cm wysokości) z wypełniaczami i zwisającymi pędami. Takie połączenie tworzy ciekawą, trójwymiarową aranżację.
W pierwszej kolejności polecane są pelargonie (Pelargonium), petunie (Petunia) czy lantany (Lantana), które dzielą upodobanie do ciepła i kwitną podobnie długo. Pelargonie rabatowe lub bluszczowate dodają intensywnych plam kolorystycznych (czerwone, różowe odmiany), petunie wypełniają przestrzenie drobnymi kwiatami, a lantany wprowadzają cytrusowe akcenty i dodatkowo przyciągają motyle. Dodaj dalie (Dahlia) dla większych kwiatów lub lobelie przylądkowe (Lobelia erinus) jako zwisające elementy kontrastujące z angelonią.
Liściaste wypełniacze jak kocanki włochate (Helichrysum petiolare) o srebrzystych liściach, a także koleusy (Coleus) czy plektrantusy (Plectranthus) dobrze sprawdzą się dla zapewnienia kontrastu faktury i wypełnienia luk bez dominacji. Sprawdzą się też trawy ozdobne (np. rozplenica) lub niecierpki (Impatiens), które tworzą tło, natomiast unikaj cieniolubnych roślin, takich jak begonie, fuksje czy komarzyce.
Źródło: deccoria.pl
