Spis treści:
- Jak aspiryna wpływa na rośliny?
- Stosowanie aspiryny do pelargonii - sposób na burzę kwiatów
- Co robić, żeby pelargonia długo kwitła?
Jak aspiryna wpływa na rośliny?
Aspiryna to potoczna nazwa kwasu acetylosalicylowego, który ma działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Dlatego jest stosowany na bóle o niewielkim lub średnim nasileniu, a także w gorączce i stanie zapalnym. Związek aktywny aspiryny jest pochodną kwasu salicylowego - hormonu roślinnego, który jest odpowiedzialny m.in. za wzrost, rozwój i odpowiedź obronną roślin na stresy biotyczne (patogeny, szkodniki, infekcje) oraz abiotyczne (susza, zalanie, upał, mróz itp.).
Związek ten naturalnie występuje w wielu roślinach, także w pelargonii. Niewielki dodatek jego pochodnej w postaci aspiryny może więc uruchomić pożądane reakcje obronne rośliny. Mowa tutaj m.in. o zwiększeniu odporności oraz lepszym wzroście pędów i korzeni, co przekłada się na obfite kwitnienie - to zapomniany, ale skuteczny sposób na wsparcie roślin.
Nie można jednak traktować aspiryny jak innych nawozów czy odżywek. Zbyt duża dawka leku może przynieść efekt odwrotny, wręcz hamując wzrost rośliny i rozwój korzeni. Tylko niskie stężenia kwasu salicylowego lub jego pochodnych mogą wspierać reakcję obroną i z czasem poprawiać kondycję roślin. Dlatego aspiryna powinna być raczej naturalnym dodatkiem w uprawie i zbilansowanym nawożeniu, a nie lekiem na niewłaściwą pielęgnację.
Stosowanie aspiryny do pelargonii - sposób na burzę kwiatów
Aspirynę do pelargonii można stosować na kilka sposobów. Pierwszym i chyba najprostszym z nich jest odżywka - wystarczy rozpuścić jedną tabletkę aspiryny w litrze wody o temperaturze pokojowej i poczekać ok. 30 min. Tak przygotowaną mieszanką można podlewać pelargonie nie częściej, niż raz na 5-6 tygodni. Rośliny staną się bardziej odporne na niekorzystne czynniki, choroby i szkodniki. Wodny roztwór aspiryny może być też traktowany jako ukorzeniacz.
Popularny lek można stosować także w formie oprysku. Opisaną wyżej mieszankę wystarczy przelać do butelki z atomizerem i spryskiwać pelargonie raz na 2-3 miesiące. Oprysk należy stosować rano, najlepiej w pochmurny dzień. Wzmocnione pelargonie powinny odwdzięczyć się obfitym i długim kwitnieniem, ale nie można przy tym zaniedbywać ich codziennej pielęgnacji, podlewania i nawożenia.

Co robić, żeby pelargonia długo kwitła?
Pelargonie kwitną długo i obficie przede wszystkim wtedy, gdy zapewni się im optymalne warunki uprawy. O czym należy pamiętać?
- Stanowisko i światło
Pelargonie potrzebują co najmniej 6-8 godzin bezpośredniego słońca dziennie. Dlatego najlepiej czują się na balkonie/parapecie południowym lub zachodnim. Duża ilość słońca pobudza obfite kwitnienie. W cieniu kwitną zdecydowanie słabiej lub mogą w ogóle nie zawiązywać pąków kwiatowych.
- Podłoże i sadzenie
Pelargonia preferuje lekkie i przepuszczalne podłoża o pH w okolicach 6-7. Do kupnej ziemi warto dodać perlit lub piasek dla lepszej struktury i drenażu, aby uniknąć gnicia korzeni. Pelargonie należy sadzić w średniej wielkości donicach - nie za dużych, aby korzenie nie miały zbyt dużego luzu - sprzyja to intensywnemu wzrostowi części nadziemnej. Pojemniki powinny mieć otwory odpływowe na dnie.
- Podlewanie
Pelargonie należy podlewać regularnie, gdy wierzchnia warstwa ziemi lekko przeschnie - obficie, ale bez stojącej wody w podstawce. Podczas upałów mogą wymagać nawet codziennego nawadniania. Warto jednak zaznaczyć, że rośliny te lepiej znoszą lekkie przesuszenie niż przelanie, zwłaszcza odmiany zwisające. Podczas podlewania należy unikać moczenia liści.
- Nawożenie
Do obfitego kwitnienia pelargonia wymaga odpowiedniego nawożenia. Co ok. 7-10 dni można ją zasilać wieloskładnikowym nawozem do roślin kwitnących (bogaty w fosfor i potas, z mikroelementami). Nawożenie zawsze trzeba przeprowadzać na wilgotną ziemię, aby uniknąć poparzeń korzeni. Pelargonie dobrze reagują także na nawozy organiczne, np. kompost czy biohumus.
- Przycinanie i usuwanie kwiatów
W trakcie kwitnienia należy regularnie usuwać przekwitłe kwiatostany (oderwać nad węzłem liściowym lub uciąć ostrymi nożyczkami), co zapobiega chorobom grzybowym i pobudza wypuszczanie nowych kwiatów. Wiosną można przyciąć pędy o 1/3 długości dla rozkrzewienia, latem warto kontrolować wzrost zbyt wybujałych pędów.
Źródło: deccoria.pl











