Spis treści:
- Jakie warzywa trzeba podwiązywać?
- Ważne wiązanie pomidorów i papryki – jak i czym to robić
Jakie warzywa trzeba podwiązywać?
Prowadzenie warzyw po tyczkach lub sznurkach to nie tylko zabieg estetyczny, lecz także genialnie proste rozwiązanie, które uchroni twoje uprawy przed utratą plonów. Jak to możliwe? Otóż dobrze dobrane, solidne podpórki minimalizują ryzyko złamania cięższych pędów roślin, uszkodzeń spowodowanych wiatrem czy występowania chorób na owocach, w wyniku ciągłego stykania się łodyg z ziemią.
Jakie warzywa trzeba podwiązywać i w jaki sposób to zrobić? Popularne gatunki uprawiane w warzywnikach można podzielić na dwie grupy:
- warzywa do podpierania pojedynczo– papryka, pomidory, bakłażan, miechunka pomidorowa, rodzynek brazylijski, duże słoneczniki;
- warzywa do podpierania grupowo– bób, ciecierzyca, fasola i groch (karłowe) - pnące potrzebują pojedynczych podpór.
Oczywiście możesz prowadzić rośliny nisko, wcześniej dbając o ściółkowanie podłoża, jednak to nie pozwoli ci zabezpieczyć ich przed wiatrem. Choć w Polsce nie występują huraganowe wiatry, to późną jesienią, zimą i wczesną wiosną są odnotowywane wysokie prędkości nie tylko na obszarach górskich, ale również na nizinach. Wiosną rozkład kierunków wiatrów jest zrównoważony, ale wciąż dominują podmuchy zachodnie, co związane jest ze stałym układem ośrodków barycznych.
Jednak w planowaniu upraw należy uwzględniać również potencjalne zmienne tj. powtarzalność wiatrów lokalnych (charakterystyczne cechy mikroklimatu w danym regionie) oraz możliwość występowania wiosennych nawałnic. Moc wiatrów może uszkadzać rośliny, to fakt, jednakże nie jest to jedyne obciążenie, z którym muszą one sobie radzić. Ciężar owoców również sprawia, że łodygi wymagają podparcia. Najlepiej, gdy zapewnisz je roślinom od razu po posadzeniu w donicy lub gruncie.
Przeczytaj również
Ważne wiązanie pomidorów i papryki – jak i czym to robić
Do przygotowania podpór dla warzyw w ogródku nie potrzebujesz gotowych stelaży ze sklepów ogrodniczych, tym bardziej że wiele z nich (zwłaszcza tych lekkich, plastikowych i składanych z wielu elementów) w praktyce nie jest w stanie utrzymać ciężaru obficie owocujących pędów. Dawniej do podpierania roślin wykorzystywano to, co akurat było „pod ręką”, czyli np.:
- trzonki narzędziowe,
- kije i patyki z chrustu,
- ścięte gałęzie drzew,
- sznurki i taśmy,
- druty.
Do podpierania pojedynczych sadzonek i dojrzałych roślin warto wykorzystać mocne kije np. od grabi czy starej miotły, które są jednocześnie elastyczne oraz trwałe. Nie wymagają też specjalnego zabezpieczania impregnatem. Mogą tkwić głęboko w ziemi (wbijaj je na około 0,5 metra w podłoże) całymi miesiącami i właściwie nic im nie grozi, w przeciwieństwie do bambusowych palików, które po jednym sezonie mogą zgnić od dołu. Do takich kijów najlepiej przywiązać sadzonki sznurkiem, tasiemką lub przypiąć pędy ogrodowym klipsem. Inną opcją jest rozciągnięcie pomiędzy tyczkami sznurków na różnej wysokości, które stworzą elastyczną ściankę – ten wariant pozwoli ci ustabilizować kilka sadzonek w rzędzie.
Niektóre rośliny potrafią samodzielnie piąć się w górę po przystawionej podporze, ale pomidory do nich nie należą, dlatego ważne jest wiązanie pomidorów i papryki. Jak i czym to robić? Jeżeli uprawiasz sadzonki w tunelu lub niewielkiej szklarni, wówczas wystarczy, że pociągniesz sznurki pionowo od ziemi go górnego stelaża konstrukcji i po nich poprowadzisz pędy warzyw. Wysokie odmiany warto dodatkowo podeprzeć na tyczce. Mocno naciągnięty sznurek nie wymaga dodatkowej stabilizacji, gdy sadzisz przy nim np. ogórki. Charakterystyczne, czepne wąsy pozwolą roślinie swobodnie i bezpiecznie piąć się ku górze.
Alternatywą dla prowadzenia pomidorów, ogórków, papryki czy bakłażanów jest podpora z siatki, kratownicy, płotu lub pergoli. Przywiązując do konstrukcji wyższe pędy, w niedługim czasie stworzysz atrakcyjną, zieloną ścianę, będącą efektowną dekoracją ogródka, a przy tym nie pozwolisz na to, aby szybko rosnące odmiany o sztywnych łodygach łamały się, jak zapałki.
Pomyśl, jaka to oszczędność miejsca, gdy duże warzywa o licznie rozwiniętych pędach nie ścielą się po ziemi, a imponująco rosną w estetycznej, pionowej formie. Nie wspominając już o tym, że owoce zwisające swobodnie pomiędzy liśćmi mają lepszy dostęp do światła, łatwiej i szybciej ścieka z nich woda. Są przez to zdrowsze, większe i smaczniejsze, bo dokładniej ogrzane wiosennymi promieniami słońca, a przy tym czyste.
Źródło: deccoria.pl
