Spis treści:
- Lokator nie chce opuścić lokalu po zakończeniu umowy - co robić?
- Jak pozbyć się lokatora po upłynięciu umowy - działania przedsądowe
- Lokator nie chce się wynieść - wniosek o eksmisję
- Kogo nie można eksmitować bez przyznania lokalu zastępczego?
- Sprzedaż mieszkania z lokatorem - czy to legalne?
Lokator nie chce opuścić lokalu po zakończeniu umowy - co robić?
Sytuacje, w których lokatorzy nie chcą opuścić wynajmowanego mieszkania nawet po wygaśnięciu umowy najmu to problem, który zdaje się narastać. Na różnych forach prawie codziennie pojawiają się nowe opisy takich spraw - niestety, nie ma prostego, a przede wszystkim szybkiego sposobu na ich rozwiązanie.
Na początku najważniejsze jest zachowanie spokoju. Należy pamiętać, że pod żadnym pozorem nie wolno wyrzucać lokatora na własną rękę. Usunięcie byłego najemcy siłą, groźby, straszenie, czy nawet wymiana zamków pod jego nieobecność w dłuższej perspektywie obrócą się przeciwko nam.
Kiedy nerwy są już na wodzy, można pomyśleć o kolejnych krokach. Pierwszym z nich to dokładne przeanalizowanie umowy i upewnienie się, że wygasła, a prawa do najmu nie przedłużają żadne zapisy, o których mogliśmy zapomnieć po roku czy nawet kilku latach najmu.
Jak pozbyć się lokatora po upłynięciu umowy - działania przedsądowe
Po uzyskaniu stuprocentowej pewności co do swoich racji należy pisemnie zawiadomić o tym lokatora, jednocześnie przedstawiając mu wezwanie do opróżnienia i opuszczenia bezumownie zajmowanego lokalu.
Pismo najlepiej przesłać listem poleconym z potwierdzeniem odbioru - będzie to dodatkowy argument w postępowaniu sądowym, jeśli sprawy nie uda się załatwić polubownie. W rzadkich przypadkach bezprawne zajmowanie lokalu wynika z prostego nieporozumienia, czy gapiostwa w sprawie terminów. Znacznie częściej jest to jednak świadome i zamierzone działanie lokatora.
Przeczytaj również
W wezwaniu koniecznie należy zawrzeć dokładny opis sytuacji i poinformować o ewentualnych konsekwencjach - złożeniu wniosku o eksmisję. Jeżeli lokator odmówi lub nie odpowie na pismo, można już wkroczyć na drogę sądową.
Lokator nie chce się wynieść - wniosek o eksmisję
Za wniesienie pozwu o eksmisję obowiązuje opłata stała - 200 zł.
Na wstępie należy zaznaczyć, że choć cała procedura może okazać się bardzo kosztowna i długa, to jedyny zgodny z prawem sposób na usunięcie lokatora, który zajmuje nasze mieszkanie po zakończeniu umowy.
Po wszczęciu postępowania sąd rozpatrzy sprawę. Jeśli przychyli się do naszych argumentów, wyda decyzję o eksmisji. To jednak nie oznacza natychmiastowego usunięcia lokatora z mieszkania. Po uzyskaniu zgody należy zgłosić się do komornika, który ją wyegzekwuje.
W tym miejscu warto też wyciągnąć pierwsze wnioski na przyszłość. W wyegzekwowaniu zwolnienia lokalu bardzo pomocny jest zapis, który możemy zawrzeć w umowie najmu okazjonalnego. Jest nim poświadczone notarialnie oświadczenie najemcy o dobrowolnym poddaniu się egzekucji.
Dodatkowo można też umieścić w umowie pole, w którym przyszły najemca wskaże adres, pod jaki przeniesie się w wypadku eksmisji. Wtedy droga do usunięcia lokatora jest znacznie łatwiejsza, m.in. nie ma konieczności przebycia całej drogi sądowej, można bezpośrednio wszcząć postępowanie egzekucyjne. Nie ma też konieczności oczekiwania na lokal zastępczy w sytuacjach, które normalnie nie pozwalałyby na eksmisję.
Kogo nie można eksmitować bez przyznania lokalu zastępczego?
W polskim prawie istnieje kilka przesłanek, które w razie wystąpienia uniemożliwiają eksmisję lokatora, nawet jeśli zajmuje mieszkanie bezumownie i nie płaci czynszu. Nie oznacza to wydania negatywnej decyzji przez sąd, jednak umożliwia eksmisję dopiero po zapewnieniu dotychczasowym najemcom lokalu zastępczego z puli mieszkań socjalnych, jakimi dysponuje gmina.
Zwykle liczba takich lokali jest niewystarczająca, a oczekiwanie na zwolnienie jednego z nich i zakwaterowanie tam naszych problematycznych najemców może trwać nawet kilka lat.
Lokal zastępczy będzie konieczny w przypadku eksmisji:
- kobiet ciężarnych;
- małoletnich;
- niepełnosprawnych;
- ubezwłasnowolnionych wraz z osobami sprawującymi opiekę;
- obłożnie chorych;
- emerytów i rencistów.
Wyroków sądowych nakazujących eksmisję nie wykonuje się w okresie od 1 listopada do 31 marca roku następnego włącznie, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego ma nastąpić przekwaterowanie. Okres ochronny nie dotyczy umów najmu okazjonalnego.
Przeczytaj również
Eksmisja "na bruk" jest możliwa, nawet gdy dotyczy grup wymienionych powyżej. Muszą jednak zachodzić dodatkowe okoliczności, np. przemoc w rodzinie, rażące i uporczywe występowanie przeciwko porządkowi w domu, a także uciążliwe zachowania dotykające innych mieszkańców budynku.
Sprzedaż mieszkania z lokatorem - czy to legalne?
Takie rozwiązanie jest jak najbardziej legalne i możliwe do przeprowadzenia. Z oczywistych powodów może jednak wpłynąć na czas poszukiwania kupca, a także mocno obniżyć cenę lokalu.
Z drugiej strony pozwala uniknąć batalii sądowej i wszelkich innych formalności związanych z przeprowadzaniem eksmisji. To także szansa na odzyskanie przynajmniej części pieniędzy wyłożonych na nieruchomość.
Sama procedura sprzedaży i sporządzania umowy ma standardowy charakter jak przy zwykłych transakcjach na rynku nieruchomości - istnieje jednak jeden warunek, który musi spełnić dotychczasowy właściciel. Jego obowiązkiem jest poinformowanie potencjalnego kupca o sytuacji lokatorskiej i konieczności przeprowadzenia eksmisji.
Źródła: www.deccoria.pl; www.fundacja.togatus.pl/eksmisja-jak-pozbyc-sie-niechcianego-lokatora/; www.skup.io/lokator-nie-chce-opuscic-mieszkania-po-zakonczeniu-umowy/; www.kancelariasledcza.pl/okres-ochronny-lokatorow-kiedy-eksmisja-jest-niemozliwa/; www.spes.org.pl/twoje-prawa/eksmisja/jak-dzialac-w-przypadku-zagrozenia-eksmisja
