Spis treści:
- Wygląd cykorii podróżnik
- Uprawa cykorii podróżnik
- Zbiór i przechowywanie cykorii podróżnik
- Właściwości i zastosowanie cykorii podróżnik
Wygląd cykorii podróżnik
Cykoria podróżnik to wieloletnia bylina osiągająca wysokość 30-120 cm, o wyprostowanym, sztywnym pokroju z rozgałęzioną w górnej części łodygą. Korzeń zawiera mleczny sok o charakterystycznym, lekko gorzkawym zapachu. Łodyga jest wzniesiona, kanciasta, szorstko owłosiona, w górnej części silnie rozgałęziona, często z czerwonawym odcieniem w dolnej części.
Liście przykorzeniowe tworzą rozetę. Są wydłużone, o długości 10-25 cm, z ząbkowanymi brzegami. Liście łodygowe są mniejsze i wyrastają bezpośrednio z łodygi bez ogonków. Kwiaty mają kształt języczkowaty i jasnoniebieską barwę, zebrane są w koszyczki o średnicy 3-4 cm. Otwierają się rano i zamykają w południe. Kwitnienie przypada na okres od czerwca do października. Owocem są brunatne niełupki o długości 2-3 mm.
Uprawa cykorii podróżnik
Cykoria podróżnik preferuje stanowiska słoneczne, ciepłe, osłonięte od wiatru. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, głębokich, przepuszczalnych, o pH 6,0-7,5. Toleruje okresowe przesuszenie podłoża, ale nie znosi zastoju wody.
Siew nasion przeprowadza się wiosną (marzec-kwiecień) lub jesienią (wrzesień), bezpośrednio do gruntu na głębokość 0,5-1 cm. Rozstawa między roślinami powinna wynosić 30-40 cm. Kiełkowanie następuje po 10-14 dniach.
Podlewanie jest konieczne głównie w okresie kiełkowania i w czasie długotrwałej suszy. Nawożenie powinno być umiarkowane - przed siewem należy zastosować około 2-3 kg kompostu na 1 mkw. W kolejnych latach uprawy zaleca się wiosenne nawożenie kompostem w ilości 1-2 kg na 1 mkw.
Pielęgnacja polega na odchwaszczaniu i spulchnianiu gleby wokół roślin. Rozmnażanie odbywa się głównie przez nasiona, choć możliwy jest również podział korzeni wczesną wiosną. Cykoria wykazuje wysoką odporność na mróz i nie wymaga specjalnego przygotowania do zimy.
Zobacz również:
Zbiór i przechowywanie cykorii podróżnik
Zbiór korzeni cykorii przeprowadza się jesienią (wrzesień-październik) lub wczesną wiosną z roślin dwuletnich. Wykopane korzenie należy oczyścić z ziemi, umyć, a następnie pokroić wzdłuż na mniejsze części.
Liście zbiera się przed kwitnieniem, kiedy są młode i soczyste. Kwiaty pozyskuje się w pełni kwitnienia, zbierając je w godzinach porannych.
Suszenie surowca przeprowadza się w przewiewnym, zacienionym miejscu w temperaturze 35-40°C. Prawidłowo wysuszony korzeń ma barwę żółtawobiałą i jest kruchy. Surowiec przechowuje się w szczelnie zamkniętych pojemnikach, w suchym i ciemnym miejscu.
Właściwości i zastosowanie cykorii podróżnik
Główne grupy związków występujących w cykorii podróżnik to:
- substancje goryczowe (intybina, laktucyna) - pobudzają wydzielanie soków trawiennych i żółci;
- inulina (do 58% w korzeniach) - działa prebiotycznie, reguluje poziom cukru we krwi;
- kwasy fenolowe i flawonoidy - wykazują działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne;
- witaminy (A, C, B1, B2) i składniki mineralne (potas, wapń, fosfor) - uzupełniają dietę.
Korzeń cykorii stosuje się głównie jako środek żółciopędny, żółciotwórczy i delikatnie przeczyszczający. Zażywany w formie odwaru wspomaga trawienie, reguluje pracę wątroby i wspiera przemianę materii. Liście działają moczopędnie i wspomagają oczyszczanie organizmu.
W kuchni korzenie cykorii, po wysuszeniu i uprażeniu, służą jako substytut lub dodatek do kawy. Młode liście, o charakterystycznym gorzkowatym smaku, są cennym składnikiem sałatek wiosennych.
Przed stosowaniem cykorii w celach leczniczych należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku kamicy żółciowej oraz nadwrażliwości na rośliny z rodziny astrowatych.
żródło: decoria.pl
