Spis treści:
- Wygląd estragonu
- Uprawa estragonu
- Zbiór i przechowywanie estragonu
- Właściwości i zastosowanie estragonu
Wygląd estragonu
Estragon jest wieloletnią byliną z rodziny astrowatych (Asteraceae), osiągającą wysokość 60-120 cm, o silnie rozgałęzionym pokroju. Łodygi są wyprostowane, drewniejące u podstawy, silnie rozgałęzione w górnej części, o barwie zielonkawej lub czerwonawobrązowej.
Liście są lancetowate do wąskolancetowatych, całobrzegie, o długości 2-8 cm i szerokości 2-10 mm, ciemnozielone, błyszczące. Kwiaty są drobne, o średnicy 2-4 mm, zebrane w luźne, wiechowate kwiatostany o barwie żółtozielonej. Kwitnienie przypada na okres od sierpnia do września. W warunkach klimatu umiarkowanego estragon rzadko wytwarza nasiona zdolne do kiełkowania.
Uprawa estragonu
Estragon preferuje stanowiska słoneczne lub w lekkim półcieniu, osłonięte od zimnych wiatrów. Wymaga gleb przepuszczalnych, próchniczych, piaszczysto-gliniastych lub gliniastych o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 6,0-7,5).
Rozmnażanie przeprowadza się wegetatywnie przez podział kłączy wczesną wiosną (marzec-kwiecień) lub jesienią (wrzesień-październik), sadząc fragmenty kłączy z co najmniej trzema pączkami w rozstawie 50-70 cm, na głębokości 5-8 cm. Możliwe jest również rozmnażanie przez sadzonki zielne pobierane w czerwcu i lipcu.
Estragon wymaga umiarkowanego, regularnego podlewania, szczególnie w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się wiosną, stosując kompost lub nawozy wieloskładnikowe. Co 3-4 lata rośliny należy odmładzać przez wykopanie, podział kłączy i ponowne posadzenie na nowym stanowisku.
W polskim klimacie estragon jest rośliną mrozoodporną, młode sadzonki warto jednak zabezpieczyć na pierwszą zimę warstwą ściółki o grubości 5-10 cm.
Zobacz również:
Zbiór i przechowywanie estragonu
Zbiór świeżych liści i młodych pędów można prowadzić od maja do września, ucinając górne części łodyg na wysokości 10-15 cm nad ziemią. Intensywny zbiór do suszenia przeprowadza się przed kwitnieniem, w lipcu lub sierpniu, kiedy zawartość olejków eterycznych jest najwyższa.
Suszenie należy prowadzić szybko, w zacienionym, dobrze przewietrzanym miejscu w temperaturze nieprzekraczającej 40°C, aby zachować lotne składniki aromatyczne. Prawidłowo wysuszone zioło ma zachowaną zieloną barwę i charakterystyczny zapach.
Suszone liście estragonu przechowuje się w szczelnie zamkniętych pojemnikach szklanych lub ceramicznych, w suchym i ciemnym miejscu. Zachowują aromat przez około 6-12 miesięcy.
Zobacz również:
Właściwości i zastosowanie estragonu
Główne grupy związków występujących w estragonie to:
- olejki eteryczne (estragol, octan anetylu) - wykazują działanie przeciwbakteryjne, rozkurczowe i pobudzające wydzielanie soków trawiennych;
- flawonoidy - działają przeciwutleniająco i przeciwzapalnie;
- kumaryny - wspierają krążenie krwi i wykazują działanie rozkurczowe;
- garbniki - działają ściągająco i wspomagają trawienie.
Estragon stosuje się tradycyjnie jako środek wspomagający trawienie, pobudzający apetyt i łagodzący dolegliwości żołądkowo-jelitowe, w tym wzdęcia i kolki. Przed zastosowaniem estragonu w celach leczniczych należy skonsultować się z lekarzem. Kobiety w ciąży powinny całkowicie unikać estragonu ze względu na zawartość estragolu, który w dużych ilościach może wykazywać działanie toksyczne.
W kuchni estragon stanowi klasyczną przyprawę do drobiu, ryb, jaj oraz sosów. Świeże lub suszone liście dodaje się do octu ziołowego, wykorzystywanego do marynat i sałatek.
źródło: deccoria.pl
