Apteka w ogrodzie

Apteka w ogrodzie: Żywokost lekarski

Apteka w ogrodzie to cykl, w którym przybliżamy wam nieco zapomniane lub mniej znane rośliny, które posiadają przydatne i zdrowotne właściwości. Dziś przyszła kolej na żywokost lekarski, często określany mianem polskiego żeń-szenia. 

REKLAMA

Nowy popularny styl życia – bliski naturze, zatroskany o zdrowie i witalność – skłania nas do sięgania po dobroczynne zioła. Rośliną o ciekawych, choć niedocenianych i po trosze zapomnianych właściwościach jest żywokost leczniczy, doskonale znany jeszcze naszym prababkom.

Żywokost lekarski
Żywokost lekarski (Symphytum officinale), znany też jako kosztywał lub polski żeń-szeń to wieloletnia roślina z rodziny ogórecznikowatych. Występuje głównie w Europie. Jest byliną o wzniesionym pokroju, osiąga od 20 do 150 cm wysokości. Wykształca duże, ostro zakończone liście o charakterystycznym wydłużonym, lancetowatym kształcie. Tak jak łodyga, są one szorstko owłosione. Ubarwione na biało, fioletowo i purpurowo kwiaty żywokostu pojawiają się w maju i czerwcu. W systemie korzeniowym rośliny kumuluje się wiele cennych składników odżywczych, dlatego warto stosować go również jako materiał na odżywczą gnojówkę.

REKLAMA
REKLAMA

Warunki uprawy żywokostu
Żywokost nie sprawia najmniejszych trudności w uprawie. W naturze występuje pospolicie na łąkach i nieużytkach, spotkać go można także w dużych miastach. Nie jest wymagający, jeśli chodzi o glebę, chociaż lepiej rozwija się na wilgotnych, żyznych podłożach. Toleruje stanowiska zarówno słoneczne, jak i zacienione. Posadzony w ogrodzie w pobliżu zbiorników wodnych i „leśnych” zakątków może wyglądać bardzo urokliwie, jest jednak mocno ekspansywny, dobrze więc zapobiegać rozsiewaniu się jego nasion. Żywokost jest rośliną miododajną – jego obecność może przyciągnąć do przydomowego zieleńca motyle i pszczoły.

W Polsce można spotkać również inne gatunki żywokostu: bulwiasty, sercowaty, kłujący.

Uprawa ziół na balkonie » 

Zobacz więcej zdjęć

Żywokost – właściwości i kontrowersje
Surowcem leczniczym żywokostu jest korzeń, który zbiera się na wiosnę i jesienią. Zawiera on allantoinę (nawilża, wspomogą proces regeneracji naskórka), taniny (działają przeciwutleniająco), kwas rozmarynowy (ogranicza rozwój wolnych rodników), krzemionkę, śluzy roślinne, saponiny, inulinę oraz liczne olejki eteryczne. Kosztywał w medycynie ludowej wykorzystywany był od bardzo dawna – stosowano go w maściach i okładach oraz w formie naparów i nalewek.

REKLAMA
REKLAMA

Doustne zażywanie żywokostu jest zakazane
Kilka lat temu udowodniono, że wysoka zawartość alkaloidów w roślinie jest groźna dla ludzi i zwierząt. Wykazano, że długotrwałe spożywanie preparatów na jej bazie skutkuje uszkodzeniem wątroby — może doprowadzić nawet do marskości i nowotworów tego narządu. Nie ma jednak większych przeciwwskazań do aplikowania żywokostu zewnętrznie – należy jedynie pamiętać, by nie nakładać go na otwarte rany. Stężenie trujących substancji w gotowych preparatach jest mniejsze niż w nieobrobionym surowcu, poza tym w niewielkim stopniu wchłaniają się one przez skórę.

Żywokost – zastosowanie
Żywokost znalazł zastosowanie jako środek stosowany w leczeniu różnego rodzaju kontuzji (obtłuczeń, złamań, zwichnięć) oraz bólów reumatycznych. Przynosi ulgę obolałym stawowym, nadwyrężonym mięśniom i naciągniętym ścięgnom. Okłady zawierające wyciąg z żywokostu łagodzą obrzęki i podrażnienia.

Zarejestruj się! Dodaj galerię!

Zobacz więcej zdjęć

Żywokost - przepisy

Maseczka
Rozdrobniony, ususzony korzeń żywokostu należy połączyć z kilkoma kroplami dozwolonego oleju lub wody. Powstałą papkę rozprowadzamy po obolałym miejscu, owijamy gazą i bandażujemy.

Odwar z żywokostu
Dwie łyżeczki sproszkowanego korzenia zalewamy 500 ml zimnej wody. Całość doprowadzamy do wrzenia i gotujemy na małym ogniu przez ok. 10 – 15 minut. Po ostygnięciu odwar przecedzamy. Najlepiej stosować go jako odkład na obolałe miejsca.

Maść z żywokostu
100g suszonego i rozdrobnionego korzenia rośliny nasączamy 50 ml spirytusu lub wódki, po czym odstawiamy do „ważenia” na ok. 2 – 3 godziny. Po tym czasie zalewamy ekstrakt 140 ml gliceryny.
Glicerynę można zastąpić upłynnionym olejem kokosowym lub masłem shea.

Deccoria.pl

Zdjęcia główne: 123RF/PICSELL, Pixabay.com

Przecytaj również: 

Apteka w ogrodzie: orzech włoski

Apteka w ogrodzie: czarny bez

Apteka w ogrodzie: babka lancetowata

Apteka w ogrodzie: bez czarny

Apteka w ogrodzie: ostopest plamisty

Apteka w ogrodzie: czosnek

Apteka w ogrodzie: oregano

Apteka w ogrodzie: przywrotnik pospolity

Przeczytaj również

REKLAMA
REKLAMA

Dodaj komentarz

REKLAMA

Wasze komentarze (0)

Brak komentarzy

Polecane artykuły

Ostatnio spodobało się

Informacja

Nie możesz dodać komentarza do tej treści. To okno zamknie się automatycznie za 3 sekundy.

Edytuj komentarz

Usuń komentarz

Czy na pewno chcesz usunąć komentarz do artykułu "Apteka w ogrodzie: Żywokost lekarski"? Tej operacji nie można cofnąć.

Wyślij mailem

Informacja

Zgłoś nadużycie

Informacja

To okno zamknie się automatycznie za 3 sekundy.
REKLAMA

Wyłącz to powiadomienie

Nie będziesz już więcej otrzymywać powiadomień do tego zdarzenia.
Państwa przeglądarka jest nieaktualna. Aby zapewnić większe bezpieczeństwo, wygodę i komfort użytkowania w tej witrynie, proszę zaktualizować swoją przeglądarkę.
Polub nas, aby otrzymywać niezliczone pomysły wprost na swoją tablicę!

Edycja zdjęcia

Obróć

Informacja

Zaloguj się

Newsletter

Zapisz się do newslettera, aby otrzymywać najciekawsze artykuły oraz inspiracje z serwisu Deccoria.pl

Powiadomienia

Informacja

Nie możesz wykonać tej akcji. To okno zamknie się automatycznie za 3 sekundy.