Spis treści:
- Floksy – charakterystyka
- Popularne odmiany floksów
- Floksy – uprawa
- Floksy w ogrodzie – wskazówki pielęgnacyjne
- Floks – choroby grzybowe
Floksy – charakterystyka
Floks (łac. Phlox) – inaczej zwany płomykiem – to wieloletni kwiat pochodzący z regionów Ameryki Północnej, gdzie nawet obecnie dziko porastają znaczne połacie terenu. Z dużym prawdopodobieństwem, przemierzając wilgotne lasy tego kontynentu, można natknąć się właśnie na floksy. Wieloletnie byliny kwitnące tego typu są zaliczane do rodziny wiesiołkowatych i kwitną całe lato oraz jesienią.
Jeśli chodzi o zastosowanie floksa, zwłaszcza gdy mowa o niskich odmianach, to jest ono bardzo zróżnicowane. Roślina ta znakomicie sprawdza się:
- w donicach,
- na obwódkach (w różnych kompozycjach),
- na rabatach.
W naturze występuje około 80 odmian reprezentowanych przez floksy. Kwiaty te są wykorzystywane powszechnie w ogrodnictwie – niektóre jako kwiaty cięte, inne jako rośliny okrywowe. Mogą dorastać nawet do 120 cm wysokości. W większości przypadków ma się jednak do czynienia z niższymi wariantami.
Popularne odmiany floksów
Na świecie znanych jest kilkadziesiąt różnych odmian i gatunków opisywanych kolorowych bylin. Wśród tych najpopularniejszych występują:
- floks wiechowaty,
- floks szydlasty,
- floks rozłogowy.
Dodatkowo wyróżnić można wiele wariantów kategoryzowanych według kolorów, na przykład floksy niebieskie. Poniżej znajdziesz szczegółowy opis każdego z tych rodzajów.
- Floks wiechowaty
Floks wiechowaty (łac. Phlox paniculata) to bardzo intensywnie pachnący gatunek, który wyrasta na wysokość od 80 do nawet 120 cm. Biel, czerwień, odcienie różu – to tylko niektóre barwy, jakie reprezentują te kwiaty. Floksy wiechowate mają spore kwiatostany, które zakwitają od końca czerwca aż do września.
Przeczytaj również
- Floks szydlasty
Floksem szydlastym (łac. Phlox subulata) nazywa się płomyka zaliczanego do rodziny wielosiłowatych (łac. Polemoniaceae). To zimozieloną bylina, występująca w naturalnym środowisku na obrzeżach lasów lub nieużytkach. W rodzimych warunkach uprawnych floks szydlasty jest często uprawiany w ogrodzie, a swoją nazwę zawdzięcza swoim ostro zakończonym igiełkowatym liściom.
Przeczytaj również
- Floks rozłogowy
Jeszcze jedną propozycją jest floks rozłogowy (łac. Phlox stolonifera). Jego nazwa nawiązuje do rozłogów, za pomocą których się rozrasta. Dzięki temu stanowi on doskonałą roślinę okrywową. Ale floks typu rozłogowego sprawdzi się także jako roślina zadarniająca. Polecany do zasadzenia na skalniakach lub pod koronami drzew.
Rośnie od kwietnia do czerwca. Pięciopłatkowe kwiaty o pięknym wybarwieniu zaczynają wówczas wyrastać na długich łodyżkach. Zimnozielone liście tej rośliny tworzą dość zwarte kępki o wysokości 15 -20 cm.
Floksy rozłogowe dobrze rosną na wilgotnych, dobrze przepuszczalnych i raczej żyznych glebach o wysokiej zawartości próchnicy. Idealnie, jeśli odczyn jest lekko kwaśny, a samo stanowisko może być lekko zacienione.
- Floksy niebieskie – „Blue paradise”
Wcześniej zostało wspomniane o tym, że floksy kategoryzuje się także według kolorów kwiatów. Świetnym przykładem są zatem floksy niebieskie wiechowate „Blue Paradise”. To doskonały wybór dla tych amatorów ogrodnictwa, którzy chcą wprowadzić do ogrodu majestatyczny odcień niebieski.
Zjawiskowe pachnące kwiatostany „niebieskiego raju” pojawiają się od lipca do września i pokazują się w wersji bardzo gęstej, obfitej. Zachwycają urodą i aromatem. Ich ciekawą właściwością jest to, że mogą nieco zmieniać swój odcień – w zależności od ilości światła i wilgotności powietrza.
Floksy – uprawa
Uprawę floksów najlepiej rozpocząć od nasion, ale można też oczywiście zdecydować się na opcje z sadzonkami. Natomiast w tym drugim przypadku, musisz pamiętać o tym, że trzeba je wysadzać w słonecznych lub lekko ocienionych miejscach.
Podłoże, na którym sadzi się floksy, musi:
- próchnicze,
- przepuszczalne,
- żyzne,
- wzbogacone kompostem (zalecane).
Zarówno nasiona, jak i sadzonki floksów, mają swoje wymagania. Warto je poznać.
- Floksy – kiedy sadzić?
Sadzonki floksów najlepiej sadzić późną wiosną, ale dopiero wtedy, gdy miną już przymrozki. Jeśli pogoda jest niepewna, pozostaw tę czynność na kolejne tygodnie. Inną ewentualnością jest wrzesień lub październik.
Młode rośliny umieszczaj w odległości od 40 do 60 cm od siebie. Tak duża przestrzeń jest wskazana, bo floksy potrafią się szybko i gęsto rozrastać.
- Podlewanie floksów
Bez względu na to, jaki wariant floksa masz w swoim ogrodzie, musisz pamiętać o jego regularnym podlewaniu. Trzeba mieć to na uwadze zwłaszcza w okresach dużych susz i upałów.
W czasie kwitnienia floksy powinno się nawadniać raz w tygodniu. Jeśli na dworze jest bardzo ciepło, musisz o tym pamiętać dwa razy w tygodniu. Pilnuj, by strumień wody nie miał kontaktu z liśćmi i kwiatami. Powinien być natomiast skierowany bezpośrednio na łodygę.
- Nawożenie floksów
Nawożenie będzie potrzebne, o ile życzysz sobie, by twoje floksy rosły bujnie i okazale. Najlepiej przyzwyczajać do tego rośliny już od momentu sadzenia. Ciekawostką dla niektórych może być powtórne kwitnienie podczas jednego sezonu. To całkiem możliwe – o ile zastosujesz odpowiedni nawóz.
- Rozmnażanie floksów
Najłatwiejszym sposobem rozmnażania floksów jest podział roślin. Inną opcją będzie rozmnażanie przez sadzonki korzeniowe lub pędowe. Wykonuje się to wiosną lub jesienią.
Floksy w ogrodzie – wskazówki pielęgnacyjne
Płomyki zwykle nie sprawiają większych trudności podczas uprawy. Nie oznacza to jednak, że wspomnianych kwiatów wcale się nie pielęgnuje. Każdy z nich wymaga uważnego podejścia.
Przykładową czynnością będzie delikatne przycinanie pędów, zalecane już po przekwitnięciu kwiatostanów. Kiedy rozpoznać właściwy moment? Gdy zauważysz, że floksy osiągną wysokość około 20 – 25 cm.
O czym jeszcze pamiętać? Regularnie pozbywaj się przekwitniętych kwiatostanów. Dzięki temu wydłużysz okres kwitnienia.
Floks – choroby grzybowe
Kwiaty floksy są niestety podatne na różnego rodzaju choroby grzybowe. Mączniak rzekomy, mączniak prawdziwy, plamistość – to tylko niektóre schorzenia, z jakimi może borykać się floks. Choroby, choć występują powszechnie, to jednak rzadko kiedy są powodem szybkiego obumierania rośliny. To dobra wiadomość. Jeszcze lepszą jest, że można im zapobiegać. Na przykład skracając łodygę w taki sposób, by wystawała zaledwie kilka centymetrów ponad grunt. Tak chroni się floksy przed okresem zimowym.
