Spis treści:
- Usuwanie pasierbów i wilków w winorośli - instrukcja krok po kroku
- Prześwietlanie latorośli - kiedy odsłonić grona na słońce?
- Jak zapobiegać mączniakowi winorośli w okresie letnim?
- Nawożenie i pielęgnacja gleby po letnim cięciu
Usuwanie pasierbów i wilków w winorośli - instrukcja krok po kroku
Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z winoroślą w ogrodzie, zanim sięgniesz po sekator, naucz się rozróżniać dwa typy zbędnych pędów, bo wymagają one innego postępowania. Pasierb to wtórny pęd wyrastający z kąta liścia na tegorocznej, zielonej latorośli. Wilk z kolei wyrasta nie z ubiegłorocznej łozy, lecz ze starszego, zdrewniałego pędu wieloletniego - z pnia lub ramienia krzewu.
Pasierby usuwaj systematycznie, gdy osiągną 5-7 cm długości. Tak młode pędy łatwo wyłamiesz palcami u nasady, bez pozostawiania głębokich ran. Jeśli jednak pasierb jest już dłuższy, nie wyrywaj go, lecz skróć sekatorem nad pierwszym liściem - wyłamywanie dłuższych pędów uszkadza pąk główny, który winorośl zawiązała tuż obok. Zabieg powtarzaj co 10-14 dni, zwykle trzy- lub czterokrotnie w sezonie, aż przyrosty wyhamują. W przypadku krzewów prowadzonych na pniu skup się zwłaszcza na pasierbach z dolnych partii pędów, rosnących w okolicy gron, gdzie zagęszczenie szkodzi najbardziej.
Wilki potraktuj inaczej. Same prawie nigdy nie zawiązują gron, więc tylko odbierają one energię i składniki odżywcze, które powinny iść w rozwój owoców. Nie usuwaj ich jednak w ciemno - wilk wyrastający w dobrym miejscu nadaje się na przyszłoroczną łozę, z której wyrosną już pędy owoconośne. Tę właściwość wykorzystuje się przy cięciu odmładzającym i odbudowie zniszczonych ramion krzewu. Jeśli nie planujesz odmładzania, wytnij wszystkie wilki u nasady.
Zobacz również:
Prześwietlanie latorośli - kiedy odsłonić grona na słońce?
Zbyt gęste ulistnienie ogranicza dostęp światła do gron i opóźnia ich dojrzewanie. Przerzedzenie latorośli i selektywne odsłanianie owoców poprawia więc nie tylko wybarwienie, ale i smak winogron.
Letnie cięcie zaczyna się jeszcze przed kwitnieniem od uszczykiwania, czyli skracania samych wierzchołków latorośli owoconośnych tuż nad ostatnim kwiatostanem. Zabieg na kilka dni hamuje wzrost pędu i kieruje więcej składników odżywczych do kwiatów, dzięki czemu krzew lepiej zawiązuje grona. To delikatna korekta końcówek, a nie radykalne skracanie.
Mocniejszym zabiegiem jest ogławianie, czyli cięcie wierzchołków głównych latorośli. Wykonaj je pod koniec fazy wzrostu owoców, gdy osiągną wielkość typową dla odmiany - zwykle przypada to na drugą lub trzecią dekadę lipca. Skróć latorośl tak, by nad ostatnim gronem zostało 6-10 liści. Odżywiają one dojrzewające owoce, więc nie tnij zbyt krótko. Istotna jest przy tym nie sama liczba, ale łączna powierzchnia blaszek - dużych liści zostaw mniej, drobnych więcej.
Cięcie hamuje wzrost zielonej masy i kieruje więcej składników odżywczych na rozwój owoców, wzmacnia też wytrzymałość krzewu na zimę. Powtarzaj go co kilkanaście dni, trzy- lub czterokrotnie. Nie skracaj jednak latorośli za mocno. Pozbawiony wierzchołków krzew pobudza wtedy do wzrostu pąki, które miały pozostać uśpione aż do następnej wiosny - zamiast zawiązać przyszłoroczny plon, wybijają jako nowe pasierby jeszcze w tym sezonie.
- Kiedy odsłonić grona na słońce?
Najpierw, jeszcze latem, przerzedź same grona. Zrób to kilka tygodni po kwitnieniu, gdy zawiązane owoce mają już kilka milimetrów średnicy. Na każdej latorośli zostaw dwa grona, a u odmian deserowych o dużych owocach jedno, najlepiej rozwinięte. Mniej obciążony krzew kieruje wszystkie składniki do pozostałych kiści, dzięki czemu wcześniej dojrzewają i gromadzą więcej cukru.
Samo odsłanianie gron przez usuwanie liści to osobny, dużo późniejszy zabieg. Wykonaj go na około dwa tygodnie przed planowanym zbiorem - usuń wtedy trzy, cztery dolne liście bezpośrednio zasłaniające owoce. Dostęp światła przyspiesza gromadzenie cukrów, a lepsza cyrkulacja powietrza szybciej osusza grona po deszczu i ogranicza choroby grzybowe, zwłaszcza szarą pleśń. Nie ogołacaj jednak całej dolnej strefy pędów - przy gwałtownym odsłonięciu owoce narażone na pełne, popołudniowe słońce mogą ulec poparzeniom.
Zobacz również:
Jak zapobiegać mączniakowi winorośli w okresie letnim?
Mączniak rozwija się tam, gdzie liście długo pozostają mokre, dlatego im szybciej krzew obsycha, tym mniej choruje. Letnie usuwanie pasierbów i przerzedzanie liści chroni więc grona nie tylko przed zacienieniem, ale i chorobami.
Winorośl atakują głównie dwie choroby o myląco podobnej nazwie. Mączniak prawdziwy rozwija się w ciepłe i raczej suche lata, a jego biały, mączysty nalot pokrywa wierzchnią stronę liści. Mączniak rzekomy przeciwnie - potrzebuje wilgoci, więc na górnej stronie blaszek tworzy jasnozielone, tłuste plamy, a pod nimi szarobiały nalot. Obie choroby przenoszą się na pędy i grona, osłabiają krzew i obniżają jakość plonu.
Profilaktyka jest wspólna dla obu mączniaków i opiera się na tych samych zabiegach, które wykonuje się przy cięciu. Przede wszystkim posadź winorośl w miejscu słonecznym i przewiewnym oraz regularnie usuwaj pasierby i przerzedzaj liście, bo dobra cyrkulacja powietrza w koronie tworzy niesprzyjające warunki dla grzybów. Podlewaj krzew wprost pod korzenie i nie zraszaj liści. Nawozy azotowe stosuj z umiarem, ponieważ ich nadmiar pobudza wzrost miękkich pędów i zwiększa ich podatność na choroby. Pierwsze zaatakowane liście, pędy i grona usuń od razu po zauważeniu objawów i wynieś poza uprawę, żeby ograniczyć źródło zakażenia.
Zobacz również:
Gdy profilaktyka nie wystarcza, sięgnij po opryski. Rozwój mączniaka rzekomego skutecznie ograniczają preparaty miedziowe, a prawdziwego - preparaty na bazie siarki; w obu przypadkach stosuj je zgodnie z etykietą i z zachowaniem okresu karencji przed zbiorem. Najwięcej daje jednak regularna obserwacja krzewu, bo im wcześniej zauważysz pierwsze plamy, tym łatwiej powstrzymasz chorobę, zanim zajmie większość pędów.
Nawożenie i pielęgnacja gleby po letnim cięciu
Latem winorośl kończy budować zieloną masę i całą siłę przeznacza na dojrzewanie owoców oraz drewnienie pędów. Dlatego na tym etapie odstaw nawozy azotowe - azot pobudza krzewy do wypuszczania nowych, miękkich pędów i opóźnia dojrzewanie gron. Zamiast tego zasil je preparatem z przewagą potasu i fosforu. Potas pomaga owocom nagromadzić cukier, a oba składniki wpierają odporność pędów na mróz.
Glebę wokół krzewu przykryj ściółką ze skoszonej trawy, słomy lub rozdrobnionych gałęzi. Taka warstwa utrzymuje wilgotność podłoża i ogranicza rozwój chwastów. Podlewaj winorośl rzadko, ale za każdym razem obficie, lejąc wodę wprost pod krzew, a nie na liście. W upały rób to rano, żeby ziemia zdążyła nasiąknąć, zanim woda wyparuje.
Źródło: deccoria.pl
