Spis treści:
- Wygląd tasznika pospolitego
- Uprawa tasznika pospolitego
- Zbiór i przechowywanie tasznika pospolitego
- Właściwości i zastosowanie tasznika pospolitego
Wygląd tasznika pospolitego
Tasznik pospolity to roślina jednoroczna lub dwuletnia, osiągająca wysokość 10-50 cm, o zmiennym pokroju. Łodyga jest wzniesiona, cienka, w górnej części rozgałęziona. Dolne liście zebrane są w przyziemną rozetę, mają kształt odwrotnie jajowaty do lancetowatego, o brzegach ząbkowanych lub pierzasto-dzielnych. Liście łodygowe są mniejsze, siedzące, strzałkowato obejmujące łodygę.
Kwiaty tasznika są drobne (2-3 mm średnicy), białe, zebrane w groniaste kwiatostany. Roślina kwitnie od marca do października. Owocem jest charakterystyczna trójkątna lub sercowata łuszczynka o długości 5-8 mm i szerokości 4-6 mm. Wewnątrz owocu znajduje się 10-20 drobnych, owalnych, czerwonobrązowych nasion o długości około 1 mm.
Zobacz również:
Uprawa tasznika pospolitego
Tasznik pospolity nie ma szczególnych wymagań siedliskowych. Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych. Dobrze rośnie na glebach średnio żyznych, piaszczysto-gliniastych, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 5,5-7,0).
Siew można przeprowadzać bezpośrednio do gruntu od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Nasiona wysiewa się płytko (0,5-1 cm głębokości) w rzędy oddalone od siebie o 25-30 cm. Ze względu na inwazyjny charakter zaleca się kontrolowanie wysiewu i usuwanie przekwitłych roślin przed owocowaniem.
Tasznik pospolity nie wymaga intensywnego nawożenia ani szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych. Jest rośliną odporną na suszę, w okresach długotrwałego braku opadów może jednak wymagać umiarkowanego podlewania. Rozmnażanie odbywa się głównie przez nasiona, które zachowują zdolność kiełkowania przez wiele lat.
Zbiór i przechowywanie tasznika pospolitego
Zbiór tasznika pospolitego prowadzi się w okresie kwitnienia lub tuż przed nim (kwiecień-wrzesień). Należy ścinać całe nadziemne części roślin, zostawiając dolne, zdrewniałe fragmenty łodyg.
Suszenie przebiega w miejscu zacienionym, przewiewnym, w temperaturze do 35°C. Dobrze wysuszony surowiec ma zielonkawą barwę i łatwo kruszy się w palcach.
Suchy tasznik przechowuje się w szczelnych pojemnikach, najlepiej szklanych lub papierowych, w suchym i ciemnym miejscu. W odpowiednich warunkach zachowuje właściwości przez 12-18 miesięcy.
Zobacz również:
Właściwości i zastosowanie tasznika pospolitego
Główne grupy związków występujących w taszniku pospolitym to:
- aminy biogenne (tyramine, histamina, acetylcholina) - działają obkurczająco na naczynia krwionośne i mięśnie gładkie;
- flawonoidy (diosmetyna, luteolina, kwercetyna) - wykazują działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne;
- glikozydy (bursa-pastoryna) - wpływają na układ krążenia, działają moczopędnie;
- sole mineralne (potas, wapń, żelazo) - regulują gospodarkę mineralną;
- witamina K i C - wspierają proces krzepnięcia krwi i odporność.
Tasznik pospolity stosowany jest głównie jako środek przeciwkrwotoczny przy krwawieniach z nosa, dróg rodnych, przewodu pokarmowego oraz przy obfitych miesiączkach. Wykazuje również działanie moczopędne i przeciwzapalne w schorzeniach układu moczowego.
W kuchni młode liście tasznika dodawane są do sałatek, zup i smoothie jako źródło witamin i minerałów.
Przeciwwskazaniem do stosowania tasznika są ciąża, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych. Przed rozpoczęciem kuracji tasznikiem pospolitym w celach leczniczych należy skonsultować się z lekarzem. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń trawiennych i podrażnienia przewodu pokarmowego.
źródło: deccoria.pl
