Spis treści:
- Skąd brać surowiec i kiedy nastawić pierwszą gnojówkę?
- Domowy nawóz z pokrzywy krok po kroku
- Jak przygotować naturalny nawóz z żywokostu?
- Jak nie spalić roślin domowym nawozem - proporcje i rozcieńczanie
- Zastosowanie gnojówki z pokrzywy i żywokostu
Skąd brać surowiec i kiedy nastawić pierwszą gnojówkę?
Pokrzywa rośnie na miedzach, w rowach, przy płotach i na nieużytkach. Zbieraj ją od końca kwietnia do połowy czerwca, zanim zakwitnie - młode pędy i liście zawierają wtedy najwięcej azotu, potasu i żelaza. Pamiętaj o grubych rękawicach - włoski na łodygach mocno podrażniają skórę. Na gnojówkę nie nadaje się pokrzywa z nasionami, bo mogą one przetrwać fermentację i zanieczyścić ogród samosiewami.
Żywokost lekarski rośnie dziko na wilgotnych łąkach i przy brzegach rowów. Możesz go też uprawiać w ogrodzie, choć warto posadzić go z dala od grządek, bo szybko się rozrasta i trudno go potem usunąć. Na gnojówkę nadają się wszystkie gatunki żywokostu, także mieszańce ogrodowe. Zbieraj liście tuż przed kwitnieniem lub w jego trakcie - wtedy mają najwyższą zawartość składników pokarmowych. Żywokost kwitnie od maja do czerwca.
Oba nawozy fermentują od jednego do trzech tygodni. Jeśli nastawisz je w pierwszej połowie maja, preparat będzie gotowy pod koniec miesiąca lub na początku czerwca - w idealnym momencie dla warzyw i roślin kwitnących.
Zobacz również:
Domowy nawóz z pokrzywy krok po kroku
Do przygotowania gnojówki z pokrzywy potrzebujesz plastikowego wiaderka lub beczki. Nie używaj metalowych pojemników - kwasy uwalniane podczas fermentacji mogą z nimi reagować. Zbierz kilogram świeżych pokrzyw (łodygi i liście), potnij je na mniejsze kawałki i umieść w pojemniku. Zalej dziesięcioma litrami wody - najlepiej deszczówki lub odstanej wody z kranu.
Przykryj pojemnik, tak żeby gazy mogły się ulatniać, ale deszcz nie dostawał się do środka. Odstaw wiaderko w zacienione miejsce ogrodu. Mieszaj zawartość codziennie przez pierwszy tydzień, potem co dwa-trzy dni. Fermentacja trwa od siedmiu do czternastu dni, w zależności od temperatury - im cieplej, tym szybciej. Gnojówka jest gotowa, gdy z powierzchni zniknie piana, a płyn zmieni kolor na zielono-brunatny.
Odcedź gnojówkę przez siatkę lub starą firankę. Resztki pokrzyw wyrzuć na kompost - przyspieszą jego dojrzewanie. Gotowy koncentrat przechowuj w zamkniętym pojemniku w zacienionym miejscu.
Jak przygotować naturalny nawóz z żywokostu?
Gnojówkę z żywokostu przygotujesz tak samo, jak pokrzywową - kilogram świeżych liści i pędów zalej dziesięcioma litrami wody w plastikowym pojemniku. Odstaw na dwa-trzy tygodnie w zacienione miejsce, mieszając co jeden-dwa dni. Preparat będzie gotowy, kiedy liście się rozpadną, piana zniknie, a płyn będzie ciemny i brunatny.
Zasadnicza różnica między gnojówką z pokrzywy i żywokostu tkwi w składzie. Pokrzywa to przede wszystkim źródło azotu - pobudza wzrost zielonej masy, łodyg i liści. Żywokost zawiera głównie potas i fosfor, dlatego wspiera kwitnienie, zawiązywanie owoców i ogólną odporność roślin. Te dwa nawozy świetnie się uzupełniają - gnojówkę z pokrzywy stosuj na początku sezonu, gdy rośliny intensywnie rosną, a tę z żywokostu - od momentu, gdy zaczynają tworzyć kwiaty i owoce.
Jak nie spalić roślin domowym nawozem - proporcje i rozcieńczanie
Nierozcieńczona gnojówka może poparzyć korzenie. Przed użyciem zawsze rozcieńczaj ją wodą w proporcji 1:10 - jedna część gnojówki na dziesięć części wody. Do oprysków na liście stosuj jeszcze słabszy roztwór - 1:20. Gnojówkę z żywokostu rozcieńczaj w proporcji 1:5 do podlewania.
Dla młodych siewek, sadzonek i ziół zmniejsz stężenie - zamiast 1:10 zastosuj 1:15 lub nawet 1:20. Rośliny w doniczkach też reagują silniej niż te rosnące w gruncie, więc lepiej podać słabszy roztwór częściej niż mocny raz.
Nawożenie wykonuj rano lub wieczorem, nigdy w pełnym słońcu, na wilgotną ziemię - podlej rośliny czystą wodą, a dopiero potem gnojówką. Dzięki temu składniki lepiej wnikną w glebę, a ryzyko poparzenia korzeni będzie minimalne. Częstotliwość podlewania to raz na jeden-dwa tygodnie w sezonie wegetacyjnym, od wiosny do końca sierpnia.
Zobacz również:
Zastosowanie gnojówki z pokrzywy i żywokostu
Gnojówka z pokrzywy sprawdza się przy warzywach o dużych wymaganiach pokarmowych - pomidorach, ogórkach, cukinii, dyni, papryce i kapuście. Dobrze reagują na nią też drzewa i krzewy owocowe, truskawki, maliny oraz rośliny ozdobne, w tym róże. Stosuj ją od początku wegetacji do końca sierpnia.
Gnojówką z żywokostu podlewaj te same gatunki, ale w innym momencie sezonu - gdy zaczynają kwitnąć i zawiązywać owoce. Ma ona łagodniejszy zapach niż pokrzywowa, więc nadaje się też do nawożenia roślin w donicach na balkonie. Oba preparaty możesz łączyć - podlej roślinę gnojówką pokrzywową, a po dwóch tygodniach żywokostową, stosując je naprzemiennie przez sezon.
Gnojówką z pokrzywy nie podlewaj cebuli, czosnku, grochu i fasoli. Unikaj jej też przy borówce wysokiej, różanecznikach i wrzosach - ma odczyn lekko zasadowy i może podnosić pH gleby, czego rośliny kwasolubne nie tolerują. Z kolei gnojówka z żywokostu nie sprawdzi się przy sałacie, szpinaku i innych roślinach liściastych, które potrzebują przede wszystkim azotu, a nie potasu.
Źródło: deccoria.pl
