Spis treści:
- Jak rośliny okrywowe naturalnie zapobiegają wzrostowi chwastów w ogrodzie?
- Rośliny, które skutecznie hamują rozwój chwastów - 10 najlepszych gatunków
Jak rośliny okrywowe naturalnie zapobiegają wzrostowi chwastów w ogrodzie?
Jedną z metod walki z chwastami w ogrodzie jest posadzenie roślin okrywowych. Zazwyczaj tworzą one gęste dywany z pędów i liści, szybko rosną i potrafią blokować rozwój innych gatunków. Ponadto ich dużą zaletą jest atrakcyjny wygląd. Często byliny okrywowe kwitną kolorowo i to przez wiele miesięcy.
Ważną cechą takich roślin są ich niewielkie wymagania, trwałość, a także odporność. Zazwyczaj nie potrzebują częstych zabiegów pielęgnacyjnych. Potrafią rosnąć w miejscach, gdzie inne byliny nie mają szans, a dodatkowo nie trzeba ich przesadzać ani dzielić. Te cechy sprawiają, że rośliny zadarniające zacieniają podłoże i blokują kiełkowanie nasion chwastów. Do tego ich system korzeniowy szybko przerasta wierzchnią warstwę gleby, odbierając chwastom wodę oraz składniki odżywcze. Tworząc zwarte pokrycie rabaty, nie pozostawiają miejsca na rozwój niepożądanych roślin.
W sprzedaży znajdziesz wiele gatunków okrywowych i zadarniających. Niektóre z nich są jednak bardziej skuteczne od innych. Warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych cech. Przede wszystkim ich pokrój powinien być zwarty. Dzięki temu zasłonią glebę i utrudnią chwastom dostęp do światła. Sprawdź też, czy konkretna roślina dobrze znosi suszę oraz mrozy. Jednocześnie nie powinna wymagać częstego nawożenia ani przycinania. Jeśli planujesz posadzić byliny okrywowe przy ścieżce, dobrze, aby były odporne na deptanie.
Rośliny, które skutecznie hamują rozwój chwastów - 10 najlepszych gatunków
Przy wyborze roślin okrywowych ważne jest, aby utrzymały się na rabacie przez wiele lat przy minimalnym nakładzie pracy. Ze względu na to oraz wymienione wyżej cechy można wyróżnić 10 gatunków, które szczególnie nadają się do polskiego ogrodu i przez długi czas będą chronić grządki przed chwastami.
1. Barwinek pospolity (Vinca minor) - bardzo popularna bylina w naszym kraju. Tworzy gęste kobierce i świetnie radzi sobie w cieniu. Wykazuje wysoką odporność na mróz oraz suszę, dlatego warto posadzić ją w trudnych miejscach, gdzie niewiele innych roślin chce rosnąć. Wczesną wiosną kwitnie na niebiesko lub biało.
2. Macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum) - rośnie szybko, dlatego już po krótkim czasie od posadzenia tworzy zwarty dywan, który dodatkowo wydziela przyjemny, delikatny zapach. Uwielbia pełne słońce, dobrze znosi suszę i deptanie. Ze względu na swój aromat oraz drobne, różowe kwiaty przyciąga zapylacze.
3. Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans) - porasta zacienione i trudno dostępne miejsca, np. skarpy. Tworzy szybko rozrastające się rozłogi, przez co bywa uznawana za gatunek ekspansywny. Dlatego od czasu do czasu może wymagać przycięcia. Nie ma dużych wymagań glebowych. Wyróżnia się czerwonopurpurowymi liśćmi i najczęściej kwitnie na niebiesko.
4. Runianka japońska (Pachysandra terminalis) - kolejny gatunek, który świetnie radzi sobie w cieniu i półcieniu. Jej zimozielone liście szczelnie okrywają ziemię, skutecznie blokując rozwój chwastów. Runianka dobrze rośnie na glebach kwaśnych, a okresowa susza również nie robi na niej większego wrażenia. W kwietniu i maju wytwarza drobne, kremowobiałe kwiaty.
5. Bodziszek korzeniasty (Geranium macrorrhizum) - bujnie rosnąca bylina tworząca około 40-centymetrowe kępy. Jej liście wydzielają delikatny zapach. Różowoczerwone kwiaty pojawiają się w maju i utrzymują do czerwca. Rośnie zarówno na słońcu, jak i w cieniu. To bardzo tolerancyjny gatunek, nadający się na skalniaki, rabaty oraz do wypełniania pustych miejsc w ogrodzie.
6. Czyściec wełnisty (Stachys byzantina) - jego najbardziej dekoracyjnym elementem są liście. Są duże, jajowate, zielone i pokryte srebrzystobiałym kutnerem. Gęste, miękkie włoski chronią roślinę przed zimnem, słońcem, nadmiernym parowaniem oraz wiatrem. Dzięki temu czyściec doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa. Kwitnie od czerwca do lipca na purpurowo.
7. Floks szydlasty (Phlox subulata) - ceniony przede wszystkim ze względu na swoje piękne, różowe kwiaty. Dzięki charakterystycznemu pokrojowi wiosną zamienia się w kolorowy kobierzec. Najobficiej kwitnie w pełnym słońcu, choć poradzi sobie również w półcieniu. Nie przepada za ciężką, gliniastą i podmokłą glebą. Floksy nie wymagają intensywnej pielęgnacji, choć po przekwitnięciu warto je przyciąć, aby w kolejnym sezonie ponownie zachwycały kwiatami.
8. Gęsiówka kaukaska (Arabis caucasica) - bylina kwitnąca na biało już wczesną wiosną. Preferuje stanowiska słoneczne i suche. W takich warunkach tworzy zwarte kępy odporne na suszę i mróz. Można sadzić ją na obrzeżach ścieżek oraz skalniakach. Jest bardzo wytrzymała, dlatego nie wymaga regularnego nawożenia, choć dobrze reaguje na dodatek kompostu.
9. Ciemiernik (Helleborus) - wyróżnia się bardzo nietypowym terminem kwitnienia, ponieważ niektóre odmiany rozwijają kwiaty nawet w grudniu. Wykazuje dużą mrozoodporność, preferuje cień lub półcień i często sadzi się go pod drzewami oraz krzewami. Warto zapewnić mu żyzne, przepuszczalne i lekko wilgotne podłoże. Pamiętaj, że ciemierniki nie tolerują zastojów wody, dlatego nie należy ich nadmiernie podlewać. Wczesną wiosną można zasilić je nawozem wieloskładnikowym lub kompostem.
10. Żagwin ogrodowy (Aubrieta × cultorum) - niezwykle dekoracyjna bylina, która w kwietniu i maju obsypuje się intensywnie różowymi kwiatami. Jeśli przytniesz ją zaraz po przekwitnięciu, może ponownie zawiązać pąki i kwitnąć także latem. To niski gatunek rozrastający się na boki, który z daleka przypomina miękką poduchę. Najlepiej rozwija się na stanowiskach słonecznych, ciepłych i na przepuszczalnej glebie.
Źródło: deccoria.pl











