Spis treści:
- Zimowit jesienny — charakterystyka
- Zimowit jesienny — uprawa
- Czy zimowity są trujące?
- Zimowit jesienny a czosnek niedźwiedzi
Zimowit jesienny — charakterystyka
Zimowit jesienny ( Colchicum autumnale) to roślina wieloletnia, mrozoodporna, pochodząca ze środowiska alpejskiego. Naturalnie występuje w Europie, ale można ją spotkać także w Indiach i Chinach. Polsce zimowit jesienny najczęściej spotykany jest w niskich górach.
Zimowit może dorastać do około 30 centymetrów wysokości. Jego szerokie lancetowate liście pojawiają się wiosną, razem z owocami. Każdy zimowit wytwarza tylko 4 liście, które mają około 20 centymetrów długości.
Jak sama nazwa wskazuje, zimowit jesienny zakwita najczęściej na przełomie września i października. Jedna bylina jest w stanie wytworzyć do 6 kwiatów, które osiągają od około 10 do 20 centymetrów długości. Przyjmują wąsko-dzwonkowaty kształt i mają kremową rurkę. Okwiat wytwarza 6 płatków z włoskami po wewnętrznej stronie. Najczęściej przyjmują jasnofioletową, białą, różową lub purpurową barwę. Podziemn ą część rośliny stanowi jajowata bulwa, której rozmiary wahają się między 2,5 a 6 centymetrów.
Zimowit jesienny często bywa mylony z krokusem jesiennym. Jednak są to dwie zupełnie różne rośliny.
Przeczytaj również
Zimowit jesienny — uprawa
Zimowity są stosunkowo łatwe w uprawie. Poniżej przedstawiamy ich podstawowe wymagania:
- Podłoże
Zimowity najlepiej rosną w przepuszczalnej i żyznej glebie, która nie przesycha nadmiernie w lecie. Dzięki temu bulwy podziemne będą się dobrze rozrastać. Roślina z czasem będzie zadarniać coraz to większe połacie i wyglądać coraz efektowniej.
- Stanowisko
Stanowisko dla zimowitów powinno być słoneczne lub półcieniste. Można je na przykład posadzić wśród krzewów czy pod drzewami o ażurowej koronie.
- Sadzenie
W uprawie zimowitów jesiennych bardzo ważny jest termin ich sadzenia. Jeżeli wysadzimy je do gruntu jeszcze w połowie sierpnia, to zakwitną jesienią jeszcze tego samego roku. Ich cebulki należy umieszczać w ziemi na głębokości około 12-15 cm oraz w rozstawie wynoszącej 15-20 cm odległości od siebie.
- Podlewanie i nawożenie
Duże znaczenie w uprawie zimowitów ma podlewanie. Warto dodatkowo nawadniać rośliny wiosną, ponieważ jest to dla nich czas intensywnego rozwoju. Dla wzmocnienia kwitnienia można również nawozić zimowity obornikiem lub humusem.
- Zimowanie
Zimowity są mrozoodporne, dlatego nie trzeba ich na jesień wykopywać z ziemi.
Czy zimowity są trujące?
Uwaga! Tak, roślina ta jest silnie trująca – zawiera stosowany w farmakologii alkaloid kolchicynę, dlatego m oże stanowić niebezpieczeństwo dla dzieci lub domowych zwierzą t. Odpowiednio potraktowany zimowit ma jednak właściwości lecznicze. W tym celu wykorzystywane są bulwy, które po zebraniu wiosną kroi się na plasterki i suszy. Zimowit jesienny ma działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne.
Zimowit jesienny a czosnek niedźwiedzi
Zimowit ze względu na podobieństwo liści często mylony jest z czosnkiem niedźwiedzim. Jednak trzeba mieć na uwadze, że liście zimowitu są dłuższe i węższe oraz nie pachną czosnkiem. Jeżeli planujemy zbierać czosnek niedźwiedzi, starajmy się zachować czujność i ostrożność. Pomyłkę można niestety przepłacić życiem. Znane są przypadki osób, które zmarły, ponieważ zamiast czosnku niedźwiedziego zebrały liście zimowita i wykorzystały je do przygotowania posiłku. Niedługo po spożyciu liści zimowita pojawiają się trudności w przełykaniu, mdłości, wymioty, paraliż oraz niewydolność oddechowa.
